Περί ενός οσκαρικού λόγου ο λόγος και οι κοινωνικές του συνέπειες

Αν ο καλός κατά τα λοιπά ηθοποιός Joaquin Phoenix εξίσωσε στο λόγο του στα oscars ανθρώπους και ζώα αναγνωρίζοντας ρητά ή άρρητα μία ηθική συνάφεια είναι για πολλούς κάτι αξιέπαινο και αρμόζον. Όμως, αν προσέξουμε λίγο παραπάνω θα δούμε ότι ένας τέτοιος εξισωτισμός είναι επικίνδυνος και μας πηγαίνει πίσω στις εποχές δουλείας παρά μπροστά.
Και αυτό συμβαίνει αν ψάξουμε πού ακριβώς εντοπίζεται η ηθική συνάφεια ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα. Αν δεν είναι φυσικά στο λόγο, στη συνείδηση και στη δημιουργική δύναμη της γλώσσας που οδηγούν και σε μία αυτονομία της βούλησης, τότε πρέπει να είναι σε άλλα χαρακτηριστικά όπως η κίνηση ή οι βαθμοί ευχαρίστησης και πόνου. Με αυτό τον τρόπο δίνεται η ηθική συνάφεια σε ικανότητες «φυσικές». Αν λοιπόν ο εξισωτισμός έχει να κάνει με τις φυσικές ικανότητες του κάθε έμβιου όντος, τότε δεν πρέπει και το θηλυκό-άνθρωπος ως ικανό να γεννά παιδιά, να αντιμετωπίζεται με αυτή την ξεχωριστή φυσική ικανότητα; Επομένως, η γυναίκα δε θα πρέπει να αναπτυχθεί σύμφωνα με την φυσική της ικανότητα; Το ίδιο και ο έγχρωμος; Το ίδιο και ο με στραβή μύτη; Ο ηθικός εξισωτισμός αντί να οδηγήσει στα ζώα να τα φερόμαστε ως ανθρώπους ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει στους ανθρώπους να τους φερόμαστε όπως στα ζώα.
Η λύση είναι να μην αναγνωρίζουμε με έμφαση στα έμβια όντα φυσικές ικανότητες και χαρακτηριστικά όπως χρώμα,ύψος, κίνηση, ηδονή, αλλά για να είναι οι άνθρωποι ίσοι πρέπει να αναγνωριστεί η ιδιαίτερη ικανότητα του (πρακτικού) λόγου και των παρεπομένων του ως ένα κάποιο αρχιμήδειο σημείο ώστε να του αναγνωρίσουμε ότι μπορεί να σκεφτεί αυτόνομα, δημιουργικά θέτοντας στόχους για το σύνολο της ανθρωπότητας. Ειδάλλως, αν ο λόγος είναι μία στις πολλές φυσικές ικανότητες, θα μπορούσε ένας, ο άνδρας,να παίρνει αποφάσεις για έναν άλλον, τη μητέρα, γιατί η ικανότητα του να παίρνει κάποιος αποφάσεις και να αναλαμβάνει την ευθύνη μετριάζεται ως αξία κι έτσι ο άνθρωπος μπορεί να εξισωθεί με ένα μηχάνημα προς ενοικίαση. Χωρίς την μη αναγνώριση του αναφαίρετου δικαιώματος της απόφασης και της de facto ευθύνης μπορούν να προκύψουν σχέσεις εκμετάλλευσης που νομίζαμε ότι είχαν εκλείψει.

Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s