Μεταφορά: ένας αγγελικός διαβολάκος

Χθες, προχθές, η λέξη «παράσιτο» χρησιμοποιήθηκε δύο φορές μεταφορικά από τη μία για να αποδώσει μια πλευρά του εμβρύου στη μήτρα όταν δεν είναι επιθυμητό από την μέλλουσα μητέρα, και από την άλλη για να χαρακτηρίσει τους 35 βουλευτές που δεν ψήφισαν ενάντια στον Μαδούρο στην ευρωβουλή.
Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν να δημιουργηθεί περισσότερη σύγχυση έτσι ώστε η χρήση της μεταφοράς ενώ στοχεύει στη μονοσημαντότητα του νοήματος να εμποδίζεται από τον ίδιο αμφίσημο χαρακτήρα της.
Και αυτό συμβαίνει μάλλον γιατί η αλήθεια δεν υπάρχει ως αντικειμενικότητα που αποδίδει την υπεραντικειμενική σχέση μας προς όλους τους χρόνους αλλά υπάρχει ως εμπειρία που μετουσιώθηκε στο νόημά της διυποκειμενικά.
Αυτό γίνεται κάπως έτσι: όταν μιλάω δεν είμαι μόνο εγώ αλλά είμαι και ένας άλλος στον οποίο απευθύνομαι και όταν κατανοώ παύω να «ξέρω ποιος ομιλεί και ποιος ακούει» (Merleauponty).
Εδώ βέβαια, έχουμε την αναταραχή μιας δι-ενότητας που είναι διαρκώς υπό διαπραγμάτευση και εκτεθειμένη στο απρόβλεπτο. Είναι αυτό που έλεγε ο Σαρτρ ότι «είμαστε καταδικασμένοι στην ελευθερία», γεγονός που μας εκβάλλει από ένα laissez faire σε ένα οντολογικό laissez etre.

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s