Είναι η σχέση φυσικής μητέρας – παιδιού κοινωνική κατασκευή;

Βασικά στοιχεία για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού είναι το holding, handling, object -presenting που παρέχονται από τη φυσική μητέρα σύμφωνα με τον Donald Winnicott. Το παιδί αναπτύσσεται ψυχικά πριν ακόμη γεννηθεί έτσι ώστε το διευκολυντικό περιβάλλον (η φυσική μητέρα) να καθίσταται το καλύτερο περιβάλλον που θα οδηγήσει την ατομική οντότητα από την απόλυτη εξάρτηση σε μια σχετική ανεξαρτησία κι έπειτα στην ανεξαρτησία. Σε μια υγιή κατάσταση, η ανάπτυξη έχει ενα ρυθμό που δεν υπερβαίνει την ανάπτυξη των πολυσύνθετων ψυχικών μηχανισμών σε συνδυασμό με τη νευροφυσιολογική ανάπτυξη. Ο ρόλος του πατέρα είναι να στηρίζει το διευκολυντικό περιβάλλον (φόβος κατάρρευσης, D. Winnicott, Άγρα)
Αυτό σημαίνει πολλά πράγματα. Ότι ένα παιδί πχ με δυο πατέρες στερείται το ιδιαίτερα μοναδικό δέσιμο με τη φυσική μητέρα επηρεάζοντας την ψυχική του πορεία προς την ανεξαρτησία. Ότι το ζευγάρι άνδρας – γυναίκα παραμένει κυρίαρχο κανονιστικό πρότυπο για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού.
Αυτά σε αντίθεση με μία προσπάθεια σχετικοποίησης των δύο φύλων και των ρόλων τους στη βάση του «τα πάντα είναι κοινωνική κατασκευή», (κατά τη ρήση του Feyerabent, anything goes).
Η κοινωνική κατασκευή και η ιστορία έχουν το ρόλο τους, αλλά αυτό δε σημαίνει πως η ιστορία δε μας διδάσκει για τη φύση του ανθρώπου.

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s