The Idea of a Nation

Ο Winthrop Pickard Bell (1884-1965) ορίζει την ουσία ενός έθνους ως μία ζωντανή πνευματική ενότητα που αναπτύσσεται, και για αυτό δε θεωρείται αποτέλεσμα μίας θέλησης, αλλά αποκτά ύπαρξη εξαιτίας μιας παράδοσης. Αυτός ο ιδιαίτερος χαρακτήρας μιας παράδοσης είναι που κάνει το έθνος να παίρνει αυτήν και όχι μιαν άλλη κατεύθυνση.

Διευκρινήσεις: ζωντανή ενότητα: όπως το φυτό αν το κόψεις δεν έχεις τίποτα, σε αντίθεση με έναν βράχο που αν τον διαλύσεις γίνεται  αμέτρητα μικρά κομμάτια.

Πνευματική: όχι με μία έννοια μαγείας αλλά με μία έννοια υπερβατολογική. Της άυλης αυτής βάσης που κατευθύνει τη σκέψη και την πράξη μας δημιουργώντας νόρμες και κατά τάσεις συμπεριφορές, με στοχοθετήσεις και αξιολογήσεις  που θα καθορίσουν τα ανθρώπινα κίνητρα. Πχ ένα έθνος δεν είναι για να παράγει πλούτο αλλά ο πλούτος είναι για να αναπτύσσει και να ενδυναμώνει το έθνος.

Πνευματική οργανική ενότητα μέσω της παράδοσης: Σύμφωνα με τον Husserl μία πνευματική πολιτισμική ενότητα δεν βλέπει απλώς αντικείμενα αλλά αντικείμενα-αξίες. Έτσι, το έθνος είναι ενότητα που αξιολογεί, ιεραρχεί αξιακά δηλ. δρούμε με βάση μια a priori άμεση βιωματική διαίσθηση σε σχέση με ένα «αυτό- που- θα- έπρεπε- να –είναι-καθαυτό». Παραδείγματα: η αλήθεια , το ωραίο, το δίκαιο, (φαινομενολογία των αξιών).

Η παραπάνω σύλληψη απριορικών αξιών και ιεραρχήσεων δεν γίνονται αντιληπτές από έναν σενσουαλισμό αλλά ούτε και από έναν καντιανό λογικό φορμαλισμό. Το έθνος δεν είναι το άθροισμα ατόμων που ξύπνησαν μια μέρα και είπαν «ας φτιάξουμε μια κοινή κουλτούρα και κοινά ιδανικά» . Δεν μπορεί να υπάρξει ένας εμπειρικός ορισμός του έθνους.  Αντίθετα, έθνος είναι όλα αυτά που γεννιούνται χάρη στο υπερ-ατομικό του Είναι.

Αν δεχτούμε λοιπόν έναν τέτοιο ορισμό για το έθνος υπάρχει το θέμα τι ιδανικά έχει το ελληνικό έθνος, ποια είναι τα βαθύτερα ένστικτά του, οι αξιολογήσεις του, τα ιδανικά του και οι στοχοθετήσεις του. Όλα αυτά τι νόρμες δημιουργούν; Ποιες τάσεις; Τι θεωρείται ως αλήθεια; Ως ελευθερία; Τι θεωρείται ευγενές;

Πχ η τωρινή σχέση υποδούλωσης με μία παραπαίουσα ΕΕ χαρακτηρίζει ένα υψηλό ιδανικό;  Οι μαφίες (σόρυ οι γκάγκνστερς ) που λυμαίνονται τον πνευματικό και  πραξιακό ελληνικό τόπο είναι ουσιώδες γνώρισμα του έθνους;  Ο θεσμός της οικογένειας είναι κατά συμβεβηκός χαρακτηριστικό της ελληνικής κουλτούρας;

Ερωτήματα μάλλον σημαντικά αν αναλογιστούμε ότι η ενωτική δύναμη μιας κουλτούρας δε βυθίζεται μαζί με τα όπλα ενός ηττημένου στόλου.

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s