Ο όρος singular plural στη φιλοσοφία του Jean Luc Nancy 

​Για μια οντολογία του singular – plural 

 Είμαστε ατομικότητες που ζούμε μαζί. Πώς ζούμε μαζί; όχι μέσω ενός ενωτικού Ενός. Το Άλλο, το Ένα κτό ως σύνολα που δεν αφήνουν κενό,  απόσταση,  διαφορά είναι στερητικες της ελευθερίας.  Πχ το άγγιγμα σε ζωντανεύει ακριβώς επειδή υπάρχει μία απόσταση από αυτό.  Αυτό το ανάμεσα σε πλάθει ως ενικοτητα απέναντι σε άλλες πολλαπλές  ενικοτητες. Παράλληλα όμως  ζούμε μαζί ούτε και χωρίς να υπάρχει καμία σύνδεση όπως θα ήθελε ένας αυτιστικός εγωισμός. Δεν μπορεί να υπάρξει εγώ χωρίς ένα συν-.  Στο being with (κατά Jean Luc Nancy) δεν προηγείται κάποιος όρος. Είμαστε ενικότητες που δημιουργούμε νόημα εξαιτίας της απόστασης μας, της διαφοράς μας. Εδώ , κακό είναι το with ως ολοκληρωτικό Ένα, Άλλο κτό που υποτίθεται ότι μάς ενώνει ενώ σκοτώνει την ενικότητά μας. Επίσης κακό είναι το μεταξύ μας ως κενό απροσπέλαστο. Άρα, Καλό είναι η αναγνώριση της οντολογικής ρίζας των πολλαπλών ενικοτήτων, όπου σε κάθε ενικότητα υπάρχει η πρόσβαση στο να έχει κανείς πρόσβαση στις λοιπές  ενικοτητες. Πρόκειται για  ένα είναι-μαζί όπου το είναι εμφανίζεται, υπάρχει από τη στιγμή που ανοίγεις προοπτικές για τις υπόλοιπες πολλαπλότητες-ενικότητες μέσω της διάχυσης του νοήματος.

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s