Μία σύγκριση σε Στίρνερ και Ντελέζ

Ο Στίρνερ καλεί για ένα πόλεμο σε κάθε αρχή και θεσμό του Κράτους. Επιπλέον, βλέπει την κοινωνία όσον αφορά έναν πόλεμο των εγώ, ένα είδος πολέμου του Hobbes “όλοι εναντίον όλων” στον οποίο δεν υπάρχει καμία έκκληση προς κάθε έννοια συλλογικότητας ή ενότητας (Clark 1976:93).

O συγγραφέας παρακάτω εκτιμώ πως παραταυτιζει τον Στιρνερ με τον Ντελεζ,  καθώς οι Ντελεζ Γκαταρι μιλούν για μία επιθυμία που καθυποτασσεται από τους κρατικούς μηχανισμούς.  Επομένως,  όσο αντιουσιοκρατες είναι οι D – G, βλέπουν την επιθυμία ουσιοκρατικα. Αντί όμως να έχουμε κρατική καθυποταξη της επιθυμίας μήπως να ομιλουμε για κρατική καθυποταξη ΜΕ την έννοια της  επιθυμίας;

Και αυτά χωρίς να αφορούν τον Στιρνερ

Η πολιτική εξουσία δεν μπορεί να στηριχτεί αποκλειστικά στον καταναγκασμό. Χρειάζεται τη βοήθειά μας, τη βούλησή μας να υπακούσουμε. Είναι μόνο και μόνο για το λόγο ότι το άτομο δεν έχει αναγνωρίσει αυτή τη δύναμη, επειδή ταπεινώνεται το ίδιο μπροστά στο ιερό,μπροστά στην εξουσία, που το κράτος εξακολουθεί να υπάρχει (Στίρνερ 1993:284).

Ο Στιρνερ θα ήταν αντίθετος και στη ντελεζιανη έννοια της επιθυμιας λοιπόν.

Μία σύγκριση σε Στίρνερ και Ντελέζ

Advertisements
This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s