Στίλπων ο Μεγαρεύς. Ηθική

αρχείο λήψης

Από την 9η επιστολή του Σενέκα μου έκανε εντύπωση μία ιστορία που αφορά τον Στίλπωνα. Μεταφέρω:

Nevertheless, though the sage may love his friends dearly, often comparing them with himself, and putting them ahead of himself, yet all the good will be limited to his own being, and he will speak the words which were spoken by the very Stilbo whom Epicurus criticizes in his letter. For Stilbo, after his country was captured and his children and his wife lost, as he emerged from the general desolation alone and yet happy, spoke as follows to Demetrius, called Sacker of Cities because of the destruction he brought upon them, in answer to the question whether he had lost anything: “I have all my goods with me!”

There is a brave and stout-hearted man for you! The enemy conquered, but Stilbo conquered his conqueror. “I have lost nothing!” Aye, he forced Demetrius to wonder whether he himself had conquered after all. “My goods are all with me!” In other words, he deemed nothing that might be taken from him to be a good.

-Seneca, Moral letters to Lucilius/Letter IX. On Philosophy and Friendship

Όταν ο Δημήτριος ο κατακτητής τον ρώτησε αν έχασε τίποτα, τη στιγμή που έχασε γυναίκα και παιδιά, ο Στίλπων απάντησε ότι δεν έχασε τίποτα γιατί όλα τα αγαθά είναι μαζί του. Και μου έκανε εντύπωση πώς μπορεί να μην έχασε τίποτα όταν ήταν η οικογένειά του που χάθηκε.

Ο Σενέκας για να εξηγήσει μια τέτοια συμπεριφορά καταλήγει στην επιστολή του πως σημαντικό είναι το αίσθημα που νιώθει κανείς όταν κάνεις κάτι, πράγμα που είναι πέραν της γλώσσας καθώς δεν είναι τι λέει κάποιος αλλά τι νιώθει :  

It matters not what one says, but what one feels; also, not how one feels on one particular day, but how one feels at all times. 

http://en.wikisource.org/wiki/Moral_letters_to_Lucilius/Letter_9

Και όχι μόνο μία φορά καθημερινή αλλά συνεχώς, ατέρμονα, γεγονός που μας «κάνει πάσα» για το επόμενο ποστ για τη λογική του Στίλπωνα όπου η έμφαση είναι στο Εν και στην κριτική του για τη σχέση Γενικού και ειδικού όπου ισχυρίζεται πως το γενικό δεν μπορεί να βρίσκεται στα ειδικά.

Από εδώ μπορούμε να κρατήσουμε μία έννοια πληρότητας για τον σοφό άνθρωπο που αφορά μία έννοια ταυτότητας εντασσόμενη σε μία οντολογική έννοια του Ενός.

Ο Στίλπων φτάνει στο σημείο να κυνηγήσει το συνδετικό ρήμα «είναι» σε φράσεις του τύπου ο άνθρωπος είναι καλός και το ερώτημα είναι πώς μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό ή αν η σκέψη του Στίλπωνα μπορεί να εκβάλλει σε κάτι γόνιμο για μας εκτός από λογικά παράδοξα και διαλεκτικές ασκήσεις.

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s