Ο πολιτισμένος ρατσισμός και τι σχέση έχει ο HIV με τη μετάδοση του AIDS

Πηγή: http://www.omsj.org/blogs/winning-criminal-hiv-cases

Winning Criminal HIV Cases

Shortly after I completed my first pharmaceutical corruption investigation in 2008, I learned of the Parenzee Case, which some activists called a landmark HIV case.  Upon closer review, I discovered that it represented something closer to a bad case of ineffective counsel.

This is not a slur against the attorney involved – indeed, until OMSJ became  involved in HIV-related criminal and civil cases, most attorneys didn’t have much more than pharmaceutical marketing propaganda to rely on for information.

OMSJ has changed that.


In 2006, an Australian court found Andre Parenzee guilty of exposing three women to the alleged HIV virus.  Despite the celebratory noise produced by a small group of pharmaceutical reps in this South African blog, it became clear that Parenzee was convicted not because he was HIV+ but because his attorney didn’t understand how to wage a competent HIV defense.  I found similar problems with Nushawn “Notorious HIV” Williams (1997), Willie Campbell (2008) and Philippe Padieu (2009).   In each case, defense lawyers quietly accepted the word of junk scientists.

HIV research is comprised largely of incoherent gibberish that can only be explained by other virologists who, upon careful review, have more in common with the astrologers of Rome’s geocentric universe than real scientists.  Once I understood who they were, I started to look at HIV as something akin to a typical drunk driving case.  When pharmaceutical reps attacked me for my blasphemy, I created the HIV Innocence Group.  In every case where defense attorneys worked with OMSJ during the past year, all HIV charges have been dismissed by prosecutors.

Winning HIV cases does not require a PhD or even a medical degree.  Except for voir dire and the cross examination of expert witnesses, most criminal HIV defendants can be well-served by an experienced DUI attorney who understands the fundamentals of gas chromatography (GCI): When the equipment requires calibration, how calibration samples and standards are produced and how to question the lab techs and manufacturers who invented and service the devices.  Furthermore, courts can no longer force defendants to stipulate that tests were competently conducted.

HIV Theology

When the journal Science published Robert Gallo’s HIV theories in 1984, researchers soon discovered that they could demand millions of dollars if they didn’t question his dubious reports.  As a result, thousands – perhaps millions – of pages of HIV gibberish were published – all peer reviewed by cohorts who also receive millions of dollars in research funding.  Although Gallo never explained how he proved that HIV attacks cells or causes AIDS, subsequent researchers who accepted his opinions on faith received research funding, while those who questioned it were defunded and ridiculed.  In this way, the profiteers of HIV (researchers, drug companies and the politicians they support) have turned HIV into a de facto religion.

Because all HIV research is based upon Robert Gallo’s unproven assumptions, all research based upon those assumptions is also unsupported.  As a result, HIV has divided two factions – the well-funded researchers and pharmaceutical reps whobelieve the HIV causes AIDS, thousands of meth trannies who enforce the religion, and heretics who question those religious beliefs.

If all of this sounds bizarre, ask the NIHCDC or HHS this question directly:

“WHEN, WHERE, HOW and WHO proved that HIV attacks cells and causes AIDS?”

When I posed the question last year, a behavioral consultant responded with something akin to the Nicene Creed.  Simply stated, those who study HIV are comprised of a well-funded group of clerics and enforcers and disciples who believe that HIV=AIDS=DEATH and 2) a larger number of unfunded skeptics who do not.

Criminal HIV Cases

When someone is charged with being HIV+, the first question is whether they are actually infected with HIV.  It’s not enough for someone to admit they’re HIV+ – no one – not even the so-called experts – have the training or expertise to competently diagnose an HIV infection.  To do so requires HIV tests that are designed to do nothing more than market HIV as a disease.

So if a defendant admits having acquired HIV, it only means that an unknown and unqualified third-party might have used a  test that cannot detect the HIV virus to diagnose a disease that was never proven to cause AIDS.  Until those unknown third parties are identified and cross examined – along with their notes and information related to their diagnosis, the admission is nothing more than unqualified hearsay.


Defense attorneys who accept HIV cases should demand all medical and scientific evidence that prosecutors plan to use against the defendant.  Generally speaking, prosecutors either provide a few pages of HIV test results or may produce boxes of documents in what is called a document dump.  OMSJ sifts through the gibberish and distills the contents – usually in the form of an affidavit – into a readable report.  Based upon the results of that document, defense attorneys can quickly assess the merits of the case.

Conflicts of Interest

Generally speaking, most self-described “AIDS experts” have serious conflicts of interest that prevent them from assisting HIV defendants.  Medical doctors who might question current HIV theology face serious consequences in the form of peer review, suspension and the loss of their careers.  Hospitals and universities that receive NIH funding risk the loss of funding unless they take action against heretical doctor.

This isn’t generally a problem for prosecutors, whose cases are based upon theology.  So when Professor Michael Metzkertestified for prosecutors in the Phillippe Padeau case (2009), he never revealed the $4.8 million he received from the NIHsince 2003  or the $billions Baylor has received since 2002 from the NIH.  Disclosing the HIV scam would not have been good for Baylor or Professor Metzker – a fact that was probably never raised during Padieu’s high profile trial.  Unfortunately for him, OMSJ was not yet ready to assist in that case.

Why would the NIH pay Baylor and Metzker millions?  It probably has to do with the fact that infectious disease became statistically irrelevant in the US by 1955 (and that HIV has never been statistically relevant in EuropeAustralia or South Africa [2007]) despite the marketing of AIDS.  At the same time, preventable deaths due to adverse drug reactions (ADRs) kill and injure millions each year in America alone, while the drug industry that promotes HIV tests and treatment has paid $8 billion since 2004 to settle thousands of criminal and civil complaints – also related to the illegal marketing of drugs.

Criminal HIV cases are not about crime or infection – they are about the marketing of AIDS.  Without cases like Padeau, HIV would be entirely irrelevant.

Medical Experts

Medical experts and PhDs found on websites like this are generally comprised of physicians who face retaliation if they deviate from the theology.

But when OMSJ is involved, defense attorneys have experts who do not fear retaliation.  This is why prosecutors who initially threaten defendants like Eneydi Torres with decades in prison offer face-saving pleas of  five days of unsupervised probation for admissions of “disturbing the peace.”  When OMSJ is involved, HIV experts suddenly behave like vampire who awaken in church.


Every HIV case is challenged by competing objectives:

  • Baylor University and college professors do not want their exorbitant funding to be interrupted;
  • Prosecutors don’t want to suffer the humiliating loss of a high profile case;
  • Defense attorneys want the best deal for their clients;
  • Defendants want their freedom.

OMSJ’s subordinate objective is simply to identify one high profile trial that includes, 1) an intellectually curious attorney, 2) a defendant with a lot to lose  and shares a significant stake in society and 3) a community that pressures a prosecutor to not offer a plea bargain.

During the past year, OMSJ’s objectives have been quashed by prosecutors who surrender, defense attorneys who make deals and defendants whose character and criminal records make them unsympathetic, at best.  The good news is that, despite President Obama’s recent request to stop HIV prosecutions, new cases continue to be filed.

OMSJ is currently involved in dozens of active criminal and civil cases throughout the US and Canada.  Sooner or later, a sympathetic citizen with much to lose will hire an intellectually curious attorney in a jurisdiction where prosecutors want a trial.  When that happens, OMSJ plans to deliver medical, scientific and legal experts who are already prepared for the Scopes Monkey Trial of the 21st century.

Clark Baker served 20 years with the LAPD and 13 years as a licensed private investigator.  He is the current Director and Founder of OMSJ.

Gallery | This entry was posted in Επίκαιρα, Επιστήμη, Επικαιρότητα and tagged , . Bookmark the permalink.

29 Responses to Ο πολιτισμένος ρατσισμός και τι σχέση έχει ο HIV με τη μετάδοση του AIDS

  1. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Στράτα, Στρατούλη
    Ήρθε η ώρα να τα πάρω στο κρανίο.

    Τάδε έφη Δημήτρης Στρατούλης: «Είπαμε ότι θα διακόψουμε ή θα αναστείλουμε την πληρωμή των χρεών προς τους πιστωτές […] Με αυτόν τον τρόπο […] θα έχουμε ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό. Μόνο αν σκεφτεί κάποιος τους τόκους, που είναι 16 δις ευρώ και τα χρεολύσια που είναι 28 δις, μας δίνει τη δυνατότητα να κινηθούμε.»

    Ρε ζωντόβολα, ακόμα τις ίδιες μαλακίες λέτε μετά από δύο χρόνια; Δεν ξέρω που βρήκε τα νούμερά του αλλά αν δούμε τον Ισολογισμό του 2010 έχουμε: Τόκοι 13 δις, Χρεωλύσια 42 δις, Νέα δάνεια 65 δις (60.4 τακτικού + 5.2 Π.Δ.Ε.).

    Μητσάρα θα στο πω απλά: Άμα δεν τους πληρώνεις, αυτοί δεν σου δανείζουν. Άρα γλιτώνεις 13+42=55 δις που πλήρωνες απ’τη μία αλλά χάνεις 65 δις που δανειζόσουν απ’την άλλη. Άρα συνολικά μπαίνεις μέσα 10 δις και αυτό δεν σου δίνει καμία “δυνατότητα να κινηθείς”, εκτός αν θέλεις να κινηθείς σε ελεύθερη πτώση. Αν μπορείς να πείσεις τους Ευρωπαίους πολιτικούς να πείσουν τους πολίτες τους αντί να μας δανείζουν 65 δις το χρόνο να μας τα χαρίζουν, μπορεί. Αλλά το βλέπω λίγο χλωμό.

    Μετά βγήκε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και είπε ότι το χαράτσι θα το καταργήσει “με κοινωνικά κριτήρια”, δηλαδή μόνο για όποιον δεν έχει έσοδα να το πληρώσει. Δηλαδή το κριτήριο για το χαράτσι δεν θα είναι το σπίτι σου αλλά το εισόδημα σου. Ρε Πανούλη κι εσύ, άμα φορολογείς μόνο το σπίτι όποιου έχει εισόδημα, γιατί δεν φορολογείς απλά το εισόδημα; Δήθεν φορολογείς τα σπίτια για να πιάσεις αυτούς που δεν δηλώνουν εισόδημα και μετά εξαιρείς όσους δεν δηλώνουν εισόδημα; Πόσο βλάκας μπορεί να είσαι για να τα λες αυτά τα πράγματα;

    Και να γυρίσω στον κο. Στρατούλη που καυχιέται σε ερώτηση δημοσιογράφου του ΒΗΜΑ FM για τα σχέδια του να κρατικοποιήσει τις τράπεζες και να “αξιοποιήσει” τις καταθέσεις μας: «Μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνταν για τα κέρδη των μετόχων τους.»

    Ένας μέτοχος είναι συγγενής μου, συνταξιούχος, που επένδυσε μερικές από τις οικονομίες του σε προνομιούχες μετοχές της Εθνικής λίγο πριν τη κρίση για να εισπράττει κανένα μέρισμα στα γεράματα του. Τα μερίσματα σταματήσανε, η αξία των μετοχών κατρακύλησε και ο εν λόγω μέτοχος, όπως και όλοι οι υπόλοιποι, όχι κερδος, μόνο γερή χασούρα έχει δει.

    Από αυτό το “κέρδος” θα χρηματοδοτηθεί η “κοινωνική πολιτική” του ΣΥΡΙΖΑ. Στο παραμυθένιο κόσμο που ζει ο Τσίπρας και οι φίλοι του, για να έχουνε λεφτά να δώσουν πρέπει πρώτα να χάσουν μερικά ακόμα. Τρέμω στη σκέψη να τους δω να κυβερνούν.

    Υπουργείο Οικονομικών, Κρατικός Προϋπολογισμός 2012, αρχείο Ισολογισμός 2010 – Εισηγητική Έκθεση – σ. 14 / πίνακας 6 «Πιστωτικά Έσοδα Τακτικού Προϋπολογισμού»
    Υπουργείο Οικονομικών, Κρατικός Προϋπολογισμός 2012, αρχείο Ισολογισμός 2010 – Εισηγητική Έκθεση – σ. 15 / πίνακας 7 «Πιστωτικά Έσοδα Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων»
    Υπουργείο Οικονομικών, Κρατικός Προϋπολογισμός 2012, αρχείο Ισολογισμός 2010 – Εισηγητική Έκθεση – σ. 42 / πίνακας 14 «Τόκοι Δημοσίου Χρέους»
    Υπουργείο Οικονομικών, Κρατικός Προϋπολογισμός 2012, αρχείο Ισολογισμός 2010 – Εισηγητική Έκθεση – σ. 44 / πίνακας 15 «Χρεωλύσια Δημοσίου Χρέους»
    To Βήμα, άρθρο Δ. Στρατούλης: εγγυόμαστε τις καταθέσεις – θα τις χρησιμοποιήσουμε για ανάπτυξη
    ΣΚΑΪ, άρθρο Π. Λαφαζάνης: Τα «παπαγαλάκια» του συστήματος μας παρερμηνεύουν

    Από : http://www.zirzirikos.com/

    • Ο/Η Ονειρμός λέει:


      Σε καταλαβαίνω.

      Και αυτή η αστική πολιτική χρειάζεται μια σοβαρότητα.

      • Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

        Αχ! Εμείς τα περιμέναμε φίλε! Τώρα, αν κάποιος στηρίζεται στον ΣΥΡΙΖΑ για μια αριστερή Ευρώπη, τι να πω. Η καταγγελία του μνημονίου τώρα έγινε διαπραγμάτευση με την Ευρώπη. Η επιστροφή των κλεμμένων προεκλογική δέσμευση, τώρα δηλώνεται ότι δεν υποσχεθήκαμε τίποτα τέτοιο κοκ
        Παράλληλα, αν οι εναλλακτικές είναι τύπου καταστρόικα και ντεπτόκρασυ, ζήτω που καήκαμε.

  2. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    από ρίζο : http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6843864&publDate=11/5/2012

    «Η διαβόητη φορολόγηση του πλούτου, αντικαταστάθηκε με το στόχο – σύμφωνα με τον Γ. Μηλιό υπεύθυνο οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝ – για «στοχευμένα μέτρα, συμφωνίες με επιχειρηματικούς ομίλους με βάση κάποια στοιχεία, για παράδειγμα θα ζητήσουμε από τους Ελληνες εφοπλιστές να δείξουνε τον πατριωτισμό τους και σε επίπεδο μιας έκτακτης εισφοράς»! Δηλαδή, η αναδιανομή του πλούτου που υπόσχονται, σημαίνει παρακάλια στους εφοπλιστές (άρα και στις άλλες μερίδες του κεφαλαίου) να δώσουν κάτι παραπάνω, για να δείξουν τον πατριωτισμό τους! Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η «κυβέρνηση της αριστεράς» που οραματίζεται.»

    Χωρίς λόγια

  3. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Οπως ήταν αναμενόμενο πάμε σε νέες εκλογές. Νομίζω ότι είχε καταστεί σαφές από την στάση των κομμάτων κατά την πρώτη διερευνητική εντολή. Παρά τα διάφορα ευφάνταστα και μη σενάρια που κυκλοφόρησαν τα πράγματα ήταν εξαιρετικά απλά. Η μόνη κυβέρνηση που έβγαινε μεταξύ κομμάτων που είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους και είχαν κοινό προσανατολισμό ήταν μια κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.

    Η ΔΗΜΑΡ σε καμμία περίπτωση δεν ήθελε να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση χωρίς να συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το γιατί δεν αποτελεί κάποια φιλοσοφία . Συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ θα σήμαινε ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γινοταν, πολιτικά θα εξαφανιζόταν και τα ιμάτια της θα διεμοιράζοντο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

    Το ΠΑΣΟΚ ήθελε επίσης τον ΣΥΡΙΖΑ συμμέτοχο κυβερνητικών ευθυνών : 1) γιατί ήθελε να αισθανθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ τι εστί βερύκοκο σημαίνει διαπραγμάτευση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο (θυμηθείτε το σαρδώνιο χαμόγελο του Βενιζέλου το βράδυ των εκλογών) και 2) γιατί αισθανόταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μόνος του στην αντιπολίτευση και εκτός κυβερνητικών ευθυνών σε 1-2 χρόνια και ανεξαρτήτως της επιτυχίας του προγράμματος που θα εφαρμοζόταν θα σάρωνε τουλάχιστον τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

    Η Νέα Δημοκρατία δεν ήθελε να χρεωθεί τις εκλογές . Γι αυτό και έλεγε “ναι σε όλα”. Η μόνη κόκκινη γραμμή που έβαζε όπως και οι άλλοι δυο πιθανοί συγκυβερνήτες της ήταν να μην τεθεί σε κίνδυο η παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

    Και ο ΣΥΡΙΖΑ; Οπως επεσήμανα από την επομένη των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε ξανά εκλογές. Θεωρεί πως έχει το momentum για να γυρίσει το παιχνίδι εντελώς. Ετσι από την πρώτη στιγμή έθεσε μαξιμαλιστικά αιτήματα -ανάκληση των επιστολών Βενιζέλου, Σαμαρά, καταγγελία της δανεικής, λογιστικό έλεγχο του χρέους, στάση πληρωμών, άμεση κατάργηση νομοθετημάτων που αποτελούσαν προϋπόθεση του κουρέματος και της δανειακής- όλα εκείνα δηλαδή που οδηγούσαν κατ΄ ευθείαν στη δραχμή και τα οποία ήξερε πολύ καλά πως δεν επρόκειτο να τα δεχθούν ούτε η ΝΔ, ούτε το ΠΑΣΟΚ , ούτε η ΔΗΜΑΡ.

    Σχετικά με την στάση του ΣΥΡΙΖΑ εξαιρετικά αποκαλυπτική για την στάση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η χθεσινή εξήγηση του κ Δραγασάκη στην ” Ανατροπή”. Με λίγα λόγια ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ μας είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να συμμετάσχει σε κυβέρνηση γιατί εάν πάει και επαναδιαπραγματευθεί το μνημόνιο στις Βρυξέλλες και η διαπραγμάτευση αποτύχει τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αποχωρήσει από την κυβέρνηση και να πάμε τον Ιούλιο – Αύγουστο σε εκλογές των οποίων την ευθύνη θα ρίξουν όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Τετράγωνη λογική! Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες, μήπως αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις στις οποίες θα συμμετέχει !!!!!!

    [Και κάτι ακόμα από τον χθεσινό Δραγασάκη. (Ο χθεσινός είναι διαφορετικός από τον προχθεσινό , τον αυριανό και τον μεθαυριανό και όλοι μαζί είναι διαφορετικοί από τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κι αυτά διαφέρουν μεταξύ τους κάθε δεύτερη μέρα) Ο Πρετεντέρης ζητάει μονολεκτικές απαντήσεις στο ερώτημα «Είστε υπέρ του Ευρώ;» Οι εκπρόσωποι ΝΔ -ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ απαντούν μονολεκτικά «ναι». Ο κ Δραγασάκης έκανε ένα τρίλεπτο λογίδριο προκειμένου να καταστήσει ασαφέστερο όχι το τι θέλει, αλλά το τι λέει ότι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.]

    Αφού λοιπόν το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον οποίο δεν μπορεί να κάνει (τουλάχιστον) η ΔΗΜΑΡ… πάμε εκλογές!!!


  4. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    1+1=2 ακόμη
    Πηγή: http://sabotaz33.blogspot.com/2012/05/112.html
    Το ότι η ελλάδα συνεχίζει να υφίσταται ως κράτος, εξαρτάται από 2 σημαντικούς παράγοντες: ο πρώτος είναι η χρηματοδότηση από την ΕΕ ΕΚΤ και ΔΝΤ και ο 2ος ότι στις ελληνικές τράπεζες υπάρχουν παρκαρισμένα 165δις ευρω, και ότι επίσης σχεδόν εξυπηρετούνται τα 245δις που έχουν δώσει σε δάνεια οι τράπεζες. Άλλα 70 ελληνικά δις ευρώ την έχουν ήδη κάνει για εξωτερικό μεριά, αλλά οι υπόλοιποι εξακολουθούν να έχουν τις οικονομίες τους στην ελλάδα, είτε επειδή δεν μπορούσαν, είτε επειδή έτσι ήθελαν. Αν συνεχιστούν όμως οι μαλακίες από άσχετους τύπους όπως γλέζο, στρατούλη και τσίπρα, το πιθανότερο είναι η ψυχολογική πίεση μιας απομάκρυνσης έστω 20δις από τα θησαυροφυλάκια των τραπεζών σε μαξιλαροθήκες και σεντούκια στα σπίτια των ιδιοκτητών τους, τότε θα μας πάρει όλους ο διάολος. Το συνεπακόλουθο ντόμινο θα γκρεμίσει κάθε μνημόνιο και κάθε καταγγελλία του και κάθε κόμμα του ευρώ και της δραχμής, όπως και κάθε έννοια ελληνικής οικονομίας ή ελληνικού κράτους. Κάπως έτσι είχε καταρεύσει η αργεντινή. Το μνημόνιο δεν θα παύσει από την καταγγελλία του alex και του καμμένου ή των χρυσών αυγών, το μνημόνιο θα παύσει επειδή θα τρέχουν όλοι πανικόβλητοι από τα ΑΤΜ στα supermarket για κονσέρβες. Με εξαίρεση τα 70ελληνικά δις ευρώ της ελβετίας που θα αγοράσουν τζάμπα και ανώδυνα την χρεοκοπημένη και λεηλατημένη ελλάδα όταν επαναπατριστούν. Τώρα πάντως ξέρεις, ποια κόμματα ψήφισαν οι ιδιοκτήτες τους, στις εκλογές της 6ης μαίου. Όταν δεν ξέρεις κάτι στα οικονομικά δεν μιλάς, ούτε κινδυνεύει κανείς, ούτε χάνεις και ψήφους στο κάτω κάτω. Απλό, δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για ότι δεν γνωρίζουμε. Να χρεοκοπήσω επειδή το θέλει το 51% των πολιτών ok πάω πάσο, όχι να χρεοκοπήσω όμως γιατί θέλει να μιλήσει ο γλέζος στα κανάλια ρε γαμώτι μου……………. . Όχι και από τζάμπα μαλακίες των ‘’οικονομολόγων’’ γλέζου, στρατούλη, τσακαλώτου κλπ. Μπορεί οι μαλακίες που λέμε να είναι τζάμπα, αλλά ενίοτε κοστίζουν σε αυτούς που τις ακούν και τις πιστεύουν. ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ σε αυτούς που μιλάνε, αλλά κυρίως σε αυτούς που ακούνε. ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ.

    Το ποσοστό φτώχιας στην αργεντινή το 2002 επί ΔΝΤ ήταν 25% και το χρέος της 74% όταν και χρεοκόπησε. Το 2005 το ποσοστό φτώχιας της ανεξάρτητης από το ΔΝΤ αργεντινής έφτασε το 50%. Το 2005!!!! Τρία χρόνια μετά την απομάκρυνση του ΔΝΤ!!! Το 2012 το ποσοστό φτώχιας είναι 30%, δεν την δανείζει κανείς, ο ανεπίσημος πληθωρισμός 23%, και η ανεπίσημη ανεργία 20%, το νόμισμα της έχει υποτιμηθεί στο 25% της αξίας του 2001, και η οικογενειοκρατία κίρσνερ κρατεί καλά. Πρίν λίγες μέρες ανακοίνωθηκε η εθνικοποίηση της πετρελαιϊκής εταιρίας ΥPF καταβάλλοντας το τίμημα στην ΙΣΠΑΝΙΚΗ (!!!) repsol για το 57% των μετοχών της (η repsol διεκδικεί 8δις ευρώ) με μόνο λόγο να προλάβει να την πουλήσει αυτή στους κινέζους και όχι η repsol. Ποσοστό 25% της εταιρίας εξακολουθεί να ανήκει στην πάμπλουτη οικογένεια εσκενάζι και δεν πρόκειται να το ακουμπήσει κανένας ‘’τσεγκεβάρας’’. Ο μηνιαίος μισθός στην αργεντινή είναι 380ευρώ. Ο μηνιαίος μισθός της προέδρου κίρσνερ είναι 5χιλιάδες ευρώ.
    Στις εκλογές της 6η μαίου αν βάλεις απλή αναλογική η κατανομή των εδρών είναι περίπου έτσι: ΝΔ 61 βουλευτές, ΣΥΡΙΖΑ 59, ΠΑΣΟΚ 42, ΑΝΕΛ 32, ΚΚΕ 29, χρυσή αυγή 22, ΔΗΜΑΡ19, οικολόγοι 9, ΛΑΟΣ 9, ντόρα 8, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 6, δράση 3, κατσέλη 1, ανταρσία 1. Αναρωτιέμαι πόσο μαλάκας είμαι γιατί όπως και να τα βάλω alex, δεν βγαίνει αριστερή πλειοψηφία στην βουλή με απλή αναλογική. Κάπου κάνω λάθος και μόνο η αριθμητική του alex μπορεί να με βοηθήσει (ή μάλλον η λογική του).
    Οι επόμενες εκλογές μπορούν να γίνουν με απλή αναλογική χωρίς καμία νομοθετική ρύθμιση. Ο συριζα ως σχηματισμός κομμάτων και ως πρώτη επιλογή των ελλήνων, δεν δικαιούται να λάβει (βάσει του ηλίθιου εκλογικού νόμου) το bonus των 50 εδρών οπότε η απλή αναλογική συντελείται στην πράξη, παρά την άρνηση των 2 πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων. Το πρώτο ‘’κόμμα’’ ο σύριζα δεν ‘’δικαιούται’’ ως σχηματισμός τις 50 έδρες οπότε αυτές μοιράζονται αναλογικά σε όλους. Απλή αναλογική στην πράξη, όχι στα λόγια. Τότε όμως γιατί ο συριζα τρέχει να αναγνωριστεί νομικά ως ένα κόμμα και να ‘’υφαρπάξει’’ τις πενήντα έδρες στις επόμενες εκλογές;;;; Απλό, άλλο εμείς, άλλο αυτοί. Την αναλογική θα την κάνουμε μετά τις εκλογές ώστε αν βρεθούμε αντιπολίτευση μετά να μην την πατήσουμε!!
    Αν πάλι κατατάξεις τα κόμματα σε 2 κατηγοριες φιλευρωπαικά και αντιμνημονιακά καταλήγεις στην ισοπαλία. ΝΔ+ ΠΑΣΟΚ + ΔΗΜΑΡ +οικολόγοι + ΛΑΟΣ + ντόρα + ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ + δράση βγάζουν 50,4% επί των ψηφισάντων. ΣΥΡΙΖΑ + ΑΝΕΛ + ΚΚΕ + ανταρσία + κατσέλη + καζάκηςπαπαθεμελής + δεν πληρώνω+ λεβέντης + κκεμλ + εεκ + κλπ βγάζουν 42,4% επί των ψηφισάντων. Αν θέλουν και την χρυσή αυγή μαζί βγάζουν 49,4%. Μάλλον εκείνο το δημοψήφισμα που είχε πει ο γαπ θα είχε βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Μπορεί και όχι.

    Και κάτι βασικό, από πού και που εμείς είμαστε μνημονιακοί και μαλακίες, από πότε η δημαρ, το πασοκ η δημιουργία ξανά δεν ξέρω και εγώ ποιος άλλος, θέλουμε να γαμιόμαστε και όχι να κωλοβαράμε τζάμπα και βερεσέ και τζάμπα μάγκες.
    πριν από 2 ημέρες έστειλα την επθιστολή σαμαρα σε ενα φίλο μου συριζαιο και του είπα ότι αυτή είναι η επιστολή τσίπρα, γιατί δεν υπήρχε καμία διαφορά. Από πότε η λέξη καταγγελλία του μνημονίου στα ελληνικά, μεταφράζεται »επανεξέταση του στρατηγικού πλαισίου» στα αγγλικά. Όσο σκατά αγγλικά και να ξέρει ο alex η λέξη καταγγελία όπως μπορει και να δει στο google μετάφραση είναι MEMORANDUM complaint. Το πιο εύκολο θα ήταν ο κουβέλης, το πασόκ και η νδ να ζητούσαν από το σύριζα να φτιάξουν οικουμενική με σκοπό »επανεξέταση του στρατηγικού πλαισίου». Ο alex δεν θα μπορούσε να πει όχι. Επειδή όμως τα συνθήματα που διαλέγουν τα κόμματα έχουν πλάκα, και επειδή ο συριζα δεν σεβάστηκε την ψήφο του ελληνικού λαού για συνεργασία και ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ, στις επομένες εκλογές ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ.
    Άσχετο, όταν οι εκλογές αυτές είναι οι ιδανικές για εσένα, και τα χαρίζεις και όλα και χρέη και δάνεια και υπόσχεσαι αυξήσεις και συντάξεις τρελές και απαγόρευση απολύσεων, και κρατικοποίηση τράπεζων και ότι γουστάρεις, και σε ψηφίζει το 1,19% μόνο, το μαγαζάκι το κλείνεις και πας σπίτι σου εσύ και οι 15 συνιστώσες σου. Ή πας στο συριζα ή το κκε. Οποιοδήποτε άλλο κόμμα θα την έκανε επι τόπου, όχι όμως η ανταρσία. Αν δεν είσαι πρόεδρος ή έστω γραμματέας μιας εκ των 15 συνιστωσών πως θα προχωρήσεις στην ζωή, που να τρέχεις φίλε γιάννη από πρόεδραρα σε απλό μέλος του σύριζα; Τέτοια εμμονή εσύ η ανταρσία, και ο πρόεδρος βασίλης λεβέντης. Και δεν λες επιτυχία το 1,19% όταν εσύ, ο χάγιος και ο κωσταντίνου έχεις στείλει την χρυσή αυγή στο 6,97%.
    Την ημέρα των εκλογών σε γνωστό στέκι κατάληψη (δεν το συζητάμε, και γαμώ τις κατάληψεις!!!!, μπαίνεις μόνο όταν παίζει στο μέρος ένας από τους 5 κλειδοκράτορες!!!) το πανώ έγραφε ‘’αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν απαγορευμένες’’. Δεν ξέρω να πω κάτι για αυτό. Αλλά ξέρω ότι με την ίδια λογική, ότι αν οι συγκεκριμένοι καταληψίες ήταν επικίνδυνοι για το σύστημα θα τους είχαν ήδη μπουζουριάσει. Άρα με την ίδια λογική ή είναι μέρος του συστήματος μιας και προτείνουν ‘’αποχή ρε’’ , ή είναι οι φυσικοί διάδοχοι του τσεγκεβαρα και του μπακούνιν μαζί, και το σύστημα δεν τολμά να τους αντιμετωπίσει. Όπως τον ντάνο κρυστάλλη, ένα πράγμα.
    Το 1992 ο κος Μ.Κ. μεταξύ κκε και συνασπισμού διάλεξε τον 2ο επειδή είχε υπερψηφίσει την ευρώπη και το μάαστριχτ (δηλαδή <3% έλλειμμα, χρέος <60%, πληθωρισμός <1,5 του μ.ο. της ΕΕ κλπ. Το 2012 ο κος Μ.Κ. ψήφισε συριζα μαζί με όλο τα βαθύ πασοκ και το βαθύ κράτος και τον φωτοπουλο της ΔΕΗ, και μαζί με όλους τους ανέμελους συνομήλικους εμένα και του alex, και μαζί με όσους νεολαίους <30 ετών δεν ψήφισαν χρυσή αυγή. Έτσι γιατί αυτό που ψήφισε το 1992 δεν τον αφορά πια, το άφησε πίσω του. Έκανε μια μαλακία. Έτσι είναι η ζωή.
    Το 2003, τέλος σημίτη, το χρέος ήταν 109% του ΑΕΠ, και 167δις ευρώ, το έλλειμα ήταν 5,6%. Το 2009, τέλος καραμανλή, το χρέος ήταν 127% του ΑΕΠ, και 298δις, το ελλειμα ήταν 15,4%. Το 15,4% έλλειμα, ήταν πρωτογεννές 24δις ευρω και 12δις για τόκοι. Αν το 2009 κάναμε παύση πληρωμών και μηδενίζαμε το χρέος μας των 298δις, και παρόλα αυτά βρίσκαμε κάποιους που θα μας δάνειζαν έστω με 4,5% για να καλύπτουμε τα ετήσια ελλείματα των 24δις για μισθούς και συντάξεις και για την λειτουργία του κράτους, και αν υποθέσουμε ότι κανένας δεν θα σήκωνε τα χρήματα του από τις τράπεζες και όλα συνέχιζαν να δουλεύουν ‘’κανονικά’’ όπως και πριν, φέτος στο τέλος του 2012 θα είχαμε νέο χρέος 75δις ευρω. Και του χρόνου στο τέλος του 2013 δημόσιο χρέος 103δις ευρώ. Έτσι απλά. Γιατί στο μαγαζάκι μας μπαίναμε μέσα 24δις ευρώ.
    Και για όσους λένε ότι φέτος το πρωτογεννές έλλειμμα είναι μόλις 2δις ευρώ και ότι τώρα μπορούμε να κάνουμε παύση πληρωμών ανέξοδα σχεδόν, αρκεί να καταλάβουν ότι τα 22δις ευρώ που μειώθηκε το έλλειμα μειώθηκε με αυτά που κατηγορούν: φόρους, χαράτσια, απολύσεις stage και εποχιακών, μείωση δαπανών. Άρα αύριο το έλλειμα σου θα ήταν πάλι 24δις ευρώ. Και σε μόλις 4 χρόνια θα ήταν 100δις ευρώ και πάλι. Το καταλαβαίνεις δεν το καταλαβαίνεις, σου αρέσει δεν σου αρέσει.
    Λέμε ότι το χρέος μετά το κούρεμα που έγινε το 2019 θα είναι όσο το 2009, άρα σπουδαία τα λάχανα. Μαλακίες. Το χρεός χωρίς το εθελοντικό κούρεμα των 100δις και με βάση ότι 150δις (δάνεια της ‘’χρυσής’’ περιόδου 2004-2009 ) έληγαν την 5ετία 2010-2014 το χρέος και έστω χωρίς καθόλου πρωτογενές έλλειμα, (θαύμα!!!) θα ήταν τουλάχιστον 570δις ευρώ το 2019. Δεν νομίζω τα 290δις ευρω να είναι το ίδιο με 570δις. Απλά για άλλη μια φορά θα αναβάλλαμε το πρόβλημα για το μέλλον.
    Το εμπορικό έλλειμα το 2009 ήταν 35δις ευρώ, δηλαδή κάθε χρόνο 35δις ευρώ έφευγαν σε αγορές και ταξίδια για το εξωτερικό, και εμείς τα αναπληρώναμε με χαμηλότοκα δάνεια 1% που έπαιρναν οι τράπεζες μας από την ΕΚΤ και μας τα χορηγούσαν με 5%. Η μεγάλη ζωή είχε έξοδα.
    Αν δεχτούμε σύμφωνα με τον alex ότι ‘’κάποιοι έλληνες δεν είναι και τόσο έλληνες’’ και αν υποθέσουμε ότι είμαι τσέχος και ότι έχω δικό μου δημόσιο χρέος 4&% του δικού μου ΑΕΠ, και έχω μέσο μηνιαίο μισθό 300ευρώ, γιατί ο μαλάκας αντί να πληρώνω για το δικό μου χρέος να δανείζομαι για να δανείζω στους κατά πολύ πλουσιότερους από εμένα έλληνες. γιατί να δανείζεται ο ιταλός με 7% για να σας δανείζει με 3,5%. Και γιατί γαμώ την αδικία μου, μου το δικό μου χρέος δεν είναι επαχθές, και είναι το δικό σας;
    Και γιατί δεν είναι επαχθές το χρέος της USA που όπως μου λέει το ξαδελφάκι μου από την yuta δανείζεται ‘’καλοπροαίρετα’’ για να ‘’σώσει’’ τον κόσμο από τους κακούς μπιν λάντεν, καντάφι, σαντάμ, ιραν και είναι το επαχθές το χρέος της ελλάδας που έχει πάρει 200δις ευρώ επιδοτήσεις από την ΕΕ; Και γιατί δεν είναι επαχθές το χρέος των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων από την τότε ναζιστική γερμανία; Ή μάλλον είναι επαχθές για αυτό δεν δίνουν ούτε και ένα ευρώ!! Και γιατί να μην καταγγελθούν τα χρέη όλων των κρατών και να καταγγελθεί μόνο της ελλάδας; Ναι σωστά γιατί τότε θα γίνει της πουτάνας και θα διαλυθεί το σύμπαν, και εμάς των ελληναράδων μας συμφέρει να καταγγελθεί αποκλειστικά και ΜΟΝΟ το δικό μας χρέος. ΟΧΙ των υπόλοιπων κρατών, όχι των υπόλοιπων λαών. Αυτοί να χρωστάνε τα κέρατα τους για να διατηρείται η παγκόσμια ισορροπία που θέλει την ελλάδα 25η πιο πλούσια χώρα παγκοσμίως.

    Το ευχάριστο είναι σε αυτήν την βουλή θα είναι 5 πασοκοι βουλευτές του συριζα, 21 γορίλλες βουλευτές με χρυσά αυγά, οι σπουδαίοι ηθοποιοί και παντογνώστες γερασιμίδου, κυριτσης, χαικάλης, κοντογιαννίδης, κανελλοπούλου, ο βορίδης και ο άδωνις με την νδ, η κόρη του κου νίκου κωνσταντόπουλου κα Ζωή 1η βουλευτής αθήνας με τον συριζα, 2 πασοκοι βουλευτές με την δημαρ, 2 πασοκοι με τον καμένο, ο κουικάρας, ο καμμένος και τα λοιπά φυντάνια του, αλλά και ο γλέζος και ο στρατούλης και ο κακλαμάνης α. αλλά και η λιάνα και ο κακλαμάνης ν. και ο καραμανλής. Θα μας λείψουν όμως τα ιστορικά μεγέθη της ευας καιλής και της έλενας ράπτη, ευτυχώς εκλέχτηκε η κα έλενα κουντουρά. Δεν παιζόμαστε. Η τζούλια και ο βεργής πήραν μόλις 66 ψήφους από 19.993 το 2009. Αυτό συμβαίνει όταν φωστήρες και μαλάκες σαν τον μπαρουφάκη στο protagon.gr προτείνουν να ψηφίσεις βάζοντας 4 χαρτάκια σύριζα σε ένα βάζο, 3 οικολόγους, 2 δημαρ, 1 δράση και όποιο κληρωθεί. Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ένας καθηγητής!!!!!!! Τόσο ώστε να ζητάει να τον μουτζώσουμε επειδή το 2004 είχε συνγράψει το οικονομικό πρόγραμμα του γαπ και το 2007 είχε ψηφίσει βενιζέλο στις εσωκομματικές εκλογές!!! Ενώ για τις μαλακίες και τις μπλόφες-εκβιασμούς παύσης πληρωμών, που γράφεις και προτείνεις το 2010-2012 τι να σου κάνουμε κε γιάνη μας; Οι μούντζες δεν φτάνουν για τα παραμύθια που λες στον κόσμο που σε διαβάζει.
    Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ η γραφειοκρατία των 75 γενικών και ειδικών γραμματειών, των 4.000 τμημάτων, των 20.000 αρμοδιοτήτων, και των 23.000 νομικών προσώπων αποτιμάται στο 6,7% του ΑΕΠ δηλαδή περίπου 15δις, δηλαδή όσο είναι το πρωτογεννές έλλειμα και οι τόκοι του 2012.
    Ο σαϊλέντρα κουμάρ ραϊ ο ινδός πανεπιστημιακός επισκέπτης καθηγητής, που συνελήφθη σαν λαθρομετανάστης από τα τζιμάνια της ελλ. αστυνομίας (!!!!) λέει σε συνέντευξη του στο βήμα ‘’ η κυβέρνηση πρέπει να απελευθερώσει την αγορά, να προχωρήσει σε μια απλή και δίκαιη νομοθεσία φορολόγησης, να δημιουργήσει ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Η κυβέρνηση θα πρέπει να προσπαθήσει να δημιουργήσει κουλτούρα επιχειρηματικότητας και να χρησιμοποιήσει το υψηλά ταλαντούχο εργατικό συναμικό της, καθώς χρειάζεται πλέον ανθρώπους που να ‘’δημιουργούν’’ δουλειές και όχι ανθρώπουν που να ψάχνουν γι΄αυτές’’ .

    γιώργος δ.

  5. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:


    Η Αριστερά οφείλει να απαντήσει: τι σημαίνει, πρακτικά, η άρνηση πληρωμής του χρέους;
    Κατηγορία: Αριστερά, Οικονομική Κρίση
    Του Χάρη Σαββίδη*

    Το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μεγάλο τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ (πχ Αριστερό Ρεύμα ΣΥΝ) καθώς και μια σειρά από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που δεν ανήκουν σε κάποιο από τα πιο πάνω σχήματα, με άλλα λόγια η πλειοψηφία της Αριστεράς, τάσσεται πλέον ανοικτά υπέρ της άρνησης πληρωμής του χρέους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

    Η πλειοψηφία της ηγεσίας του ΣΥΝ, μιλά για «επαναδιαπραγμάτευση», για «αναστολή πληρωμής» ή για δραστική διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Συχνά οι εκπρόσωποι της πλειοψηφίας της ηγεσίας του ΣΥΝ τονίζουν ότι η «επαναδιαπραγμάτευση» που στην «καλύτερη» περίπτωση θα σημαίνει άρνηση πληρωμής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της Ευρωζώνης.

    Σύμφωνα, ακόμα, με τις δημοσκοπήσεις, η άρνηση πληρωμής του χρέους είναι αυτή τη στιγμή η πρόταση που μπορεί να συσπειρώσει το ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο κατά της Τρόικα.

    Παρότι λοιπόν η πλειοψηφία της Αριστεράς υποστηρίζει την άρνηση πληρωμής του συνόλου ή του μεγαλύτερου τμήματος του χρέους και ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας οδηγείται προς τα εκεί, εντούτοις, δεν φαίνεται να υπάρχει συμφωνία για το τι θα συνοδεύει μια τέτοια εξέλιξη.

    Στο θέμα των συνεπειών αυτής της πρότασης και του τι προτείνει η Αριστερά για να αντιμετωπιστούν αυτές, επικρατεί μεγάλη σύγχυση.

    Έχει λοιπόν ιδιαίτερη αξία να περιγραφεί τι αναμένεται να συμβεί αν η Ελλάδα αρνηθεί να πληρώσει το χρέος και να προταθούν λύσεις για τα προβλήματα που θα ανακύψουν.

    Αποτελεί πολιτική ευθύνη της Αριστεράς όχι μόνο να προτείνει στον Ελληνικό λαό την άρνηση πληρωμής αλλά και να τον ενημερώσει για το τι αυτή σημαίνει. Να αφηγηθεί την ιστορία του τι θα συμβεί αν βρισκόταν αυτή στην κυβέρνηση, είτε με διακηρυγμένο στόχο είτε με πρακτικό αποτέλεσμα των πολιτικών της την άρνηση πληρωμής του χρέους.

    Αυτή η συζήτηση δεν είναι πια αφηρημένη ή θεωρητική. Σε μερικές βδομάδες από σήμερα η ύπαρξη μιας κάποιου είδους «αριστερής» κυβέρνησης στην Ελλάδα αποτελεί μια σοβαρή πιθανότητα.

    Ας υποθέσουμε: η Αριστερά στην εξουσία!

    Ας υποθέσουμε ότι συμβαίνει ακριβώς αυτό – ότι δηλαδή μετά από τις ερχόμενες εκλογές, μία νέα, αριστερή (ή εργατική) ελληνική κυβέρνηση αρνείται να αποπληρώσει τα ομόλογα που έχει εκδώσει. Κάνουμε ακόμη την αφαίρεση ότι η Ελλάδα παραμένει κανονικά μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης στο βαθμό που η ίδια το επιθυμεί (όπως σήμερα καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, από την πλειοψηφία του πληθυσμού) και δεν υπάρχει νομικός τρόπος να την αποπέμψουν παρά τη θέλησή της.

    Στο βαθμό που η στάση πληρωμών δεν θα γίνει σε συνεννόηση (ασφαλώς) με την Τρόικα, είναι προφανές ότι οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα κοινοτικά όργανα θα έχουν απολύτως εχθρική στάση.

    Θα μπορούσε, όμως, η Ελληνική κυβέρνηση να ποντάρει στο κίνημα αλληλεγγύης που θα δημιουργηθεί στα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη και να ελπίζει ότι οι κυβερνήσεις θα αναγκαστούν από τους πολίτες να μεταβάλλουν την στάση τους. Αυτό είναι απόλυτα σωστό και εντελώς απαραίτητο, όμως, δεν πρόκειται να συμβεί εντός μερικών ημερών! Είναι άρα προφανές ότι σε πρώτη φάση, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, κοινοτικά όργανα, ΔΝΤ και αγορές θα τηρήσουν απόλυτα εχθρική στάση!

    «Bank run»

    Ακόμα και αν η Ελληνική κυβέρνηση επιμείνει να παραμείνει στην Ευρωζώνη, είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει έντονη ανησυχία για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Πιθανότατα θα υπάρξει αυτό που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν «bank run», δηλαδή μαζικές αναλήψεις από χιλιάδες καταθέτες που θα συρρέουν υπό συνθήκες πανικού στις τράπεζες. Κανένα τραπεζικό σύστημα δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει του φαινομένου αυτού, καθώς οι τράπεζες διατηρούν σε ρευστά διαθέσιμα εξαιρετικά μικρό κομμάτι των καταθέσεων που έχουν προσελκύσει.

    Οι τράπεζες (όπως και τα ασφαλιστικά ταμεία) θα δεχθούν, επίσης, από την στάση (ή και την «απλή» αναστολή) πληρωμών άμεσο πλήγμα στα κεφάλαιά τους, καθώς είναι οι μεγαλύτεροι κάτοχοι Ελληνικών ομολόγων.

    Άρα εκ των πραγμάτων προκύπτει η ανάγκη κρατικοποίησης του τραπεζικού συστήματος. Αυτό άλλωστε προβλέπει να συμβεί πρακτικά και το σχέδιο της Τρόικα, μόνο που οι τραπεζίτες κατάφεραν αφού σωθούν από το κράτος να διατηρήσουν τον έλεγχο των τραπεζών τους.

    Κρατικοποίηση τραπεζών

    Η πρόταση λοιπόν για άρνηση πληρωμής (του συνόλου ή ενός μεγάλου μέρους) του χρέους δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται και από την πρόταση κρατικοποίησης (ή εθνικοποίησης) των τραπεζών. Αυτό όμως, από μόνο του, δεν λύνει το πρόβλημα ρευστότητας που θα αντιμετωπίσει η οικονομία.

    Στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε άλλο κράτος της Ευρωζώνης, η ρευστότητα εισέρχεται στην οικονομία μέσω του Ευρωσυστήματος που έχουν δημιουργήσει οι κεντρικές τράπεζες. Από εκεί προέρχονται όλα τα νέα χαρτονομίσματα που εμφανίζονται στην οικονομία, ακολουθώντας την οδό των πράξεων χρηματοδότησης που πραγματοποιεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

    Πώς λειτουργεί η χρηματοδότηση στα πλαίσια του Ευρωσυστήματος

    Καθημερινά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) καλεί όλες τις τράπεζες να δανειστούν όσα κεφάλαια επιθυμούν, με προκαθορισμένο επιτόκιο (συνήθως 1%) και χρονική περίοδο (από ένα βράδυ μέχρι και 3 χρόνια) έναντι καταβολής κάποιου ενεχύρου (συνήθως κρατικά ομόλογα). Καθώς τα Ελληνικά ομόλογα θα τελούν πλέον υπό στάση πληρωμών, δεν θα έχουν αξία ως ενέχυρο. Άρα οι Ελληνικές τράπεζες δεν θα μπορούν να αντλήσουν ρευστότητα από την ΕΚΤ.

    Στο Ευρωσύστημα υπάρχει και μια δεύτερη «δίοδος» χρηματοδότησης – ο μηχανισμός Έκτακτης Βοήθειας Ρευστότητας (ELA), που επιτρέπει στις εθνικές Κεντρικές Τράπεζες να δανείσουν τις τράπεζες της χώρας. Μπορεί, δηλαδή, μέσω του ELA η Τράπεζα της Ελλάδος (και όχι η ΕΚΤ, στη Φραγκφούρτη) να δανείσει με ευρώ τις Ελληνικές τράπεζες.

    Για να ενεργοποιηθεί, όμως, ο ELA, θα πρέπει να υπάρξει σχετική απόφαση της Διοίκησης της ΕΚΤ. Όσο αυτή θα τηρεί εχθρική στάση απέναντι στην Ελλάδα, ο ELA δεν θα ενεργοποιείται και άρα στην οικονομία δεν θα υπάρχει τρόπος να χορηγηθεί νέα ρευστότητα.

    Φυγή κεφαλαίων

    Πιθανότατα, δε, αυτό θα συμβαίνει σε ένα περιβάλλον μαζικής φυγής κεφαλαίων, καθώς όσοι διατηρούν ρευστότητα σε ευρώ θα προσπαθούν να την φυγαδεύσουν στο εξωτερικό.

    Για να αποφευχθεί αυτό η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, αναστέλλοντας την ισχύ βασικών άρθρων της Ευρωσυνθήκης.

    Ακόμα και αν καταφέρει «νομικά» να το υπερασπίσει αυτό η Ελληνική κυβέρνηση (π.χ. επικαλούμενη ρήτρες εθνικής ασφάλειας, που υπάρχουν στην Ευρωσυνθήκη) είναι αμφίβολο αν αποδειχθεί πρακτικά εφικτό, στο παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα και με εχθρικό το διεθνές περιβάλλον.

    Πιστωτική ασφυξία

    Η Ελληνική οικονομία, κατά συνέπεια, δεν θα έχει δυνατότητα εισροής ρευστότητας και στην καλύτερη πιθανότητα θα καταφέρει να ελέγξει την εκροή.

    Ακόμα κι έτσι, η απουσία νέων δανείων από τις τράπεζες (που δεν θα μπορούν να αντλούν «φρέσκο» χρήμα) θα προκαλέσει «πιστωτική ασφυξία» σχεδόν στο σύνολο των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων.

    Η άρνηση πληρωμής μισθών θα γενικευθεί και οι (κρατικοποιημένες) τράπεζες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν χιλιάδες «κανόνια» επιχειρήσεων. Η αδυναμία εξεύρεσης έστω και κεφαλαίου κίνησης, θα οδηγήσει ακόμα και μεγάλες επιχειρήσεις σε αδυναμία εφοδιασμού με πρώτες ύλες και προϊόντα. Τα ράφια στα μαγαζιά θα αρχίσουν όντως να αδειάζουν, καθώς η «αναιμία ρευστότητας» θα παραλύει την οικονομία.

    Η παράλυση της οικονομικής δραστηριότητας θα περιορίσει δραματικά τα φορολογικά έσοδα και, μη έχοντας πρόσβαση σε δανεισμό, η κυβέρνηση θα αδυνατεί να καταβάλει μισθούς και συντάξεις. Θα έχει, ταυτόχρονα, αυτονόητο χρέος, υπό αυτές τις συνθήκες, να αποκαταστήσει την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Να υπάρχει, δηλαδή ασφάλεια, απαραίτητες υπηρεσίες υγείας, να λειτουργούν οι τηλεπικοινωνίες και να επαρκεί ο εφοδιασμός της αγοράς σε τρόφιμα και καύσιμα.

    «Νέο» χρήμα – καινούργιο νόμισμα

    Για να συνεχίσει να απασχολεί τους δημοσίους υπαλλήλους (παιδεία, νοσοκομεία, σώματα ασφαλείας, δημόσια διοίκηση, κλπ) η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να «εφεύρει» κάποιας μορφής νέο χρήμα ακόμα και αν επιμένει να παραμείνει στην Ευρωζώνη.

    Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να πληρώσει τους δημοσίους υπαλλήλους σε νέα ομόλογα – άλλωστε ακριβώς αυτό (ομόλογα της ΤτΕ, πληρωτέα επί τη εμφανίση) είναι τυπικά και τα χαρτονομίσματα.

    Για να συνεχίσει, δηλαδή, η ομαλή λειτουργία της κοινωνίας ακόμα και παραμένοντας στην Ευρωζώνη, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να δημιουργήσει μια οικονομία «δύο νομισμάτων» – στην πραγματικότητα, δηλαδή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα έχουμε επιστροφή σε «εθνικό» νόμισμα, είτε αυτό ονομαστεί δραχμή, είτε όχι.

    Το πρόβλημα που ανακύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι αρχικά το νέο νόμισμα (η νέα δραχμή, σε αυτή την περίπτωση) γίνεται δεκτό με απόλυτη καχυποψία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι προφανώς θα προτιμούσαν να συνεχίσουν να πληρώνονται σε ευρώ, καθώς δεν θα είναι σίγουροι για την αγοραστική δύναμη που θα έχει «αύριο» η δραχμή. Ακόμα και αν το κράτος τους επιβάλλει την απόφαση, η πραγματική αξία των δραχμών στην αγορά θα είναι αμφίβολη (ειδικά καθώς το νομικό καθεστώς που θα την διέπει θα είναι θολό, εξαιτίας της ύπαρξης δύο νομισμάτων) και όλοι θα προτιμούν να πληρώνονται σε ευρώ.

    Διεθνώς η αξία της δραχμής έναντι των υπολοίπων νομισμάτων θα υποχωρεί διαρκώς, όσο η ζήτηση για αυτή θα υπολείπεται της προσφοράς. Σε πρώτη φάση θα υπάρξει και έντονη κερδοσκοπία, με τους «επενδυτές» να «ποντάρουν» στην περαιτέρω εξασθένηση του νομίσματος. Αυτοί που προ 20ετίας κατάφεραν να «γονατίσουν» την (ισχυρή) βρετανική λίρα μέσα σε λίγες ημέρες, προφανώς και θα μπορούν να οδηγήσουν όσο χαμηλά επιθυμούν το νέο νόμισμα. Μεσοπρόθεσμα η ισοτιμία θα διαμορφωθεί, όμως, από την προσφορά και τη ζήτηση, που προκύπτουν από τις εισαγωγές (προσφορά δραχμών για ξένα νομίσματα) και τις εξαγωγές (ζήτηση δραχμών από ξένους για να αγοράσουν ελληνικά προϊόντα). Μέχρι να γίνει πλεονασματικό το ισοζύγιο αυτό, η δραχμή θα δέχεται υποτιμητικές πιέσεις και η αγοραστική αξία της θα μειώνεται.

    Πρακτικά αυτό συνεπάγεται διαρκώς υψηλότερες τιμές στα εισαγόμενα αγαθά αλλά και διαρκώς χαμηλότερες για τις εξαγωγές. Αφενός, δηλαδή, θα ακριβαίνουν τα προϊόντα στην εγχώρια αγορά, αφετέρου θα γίνεται πιο ανταγωνιστική η εγχώρια παραγωγή. Οι τελικές συνέπειες για τους εργαζόμενους / καταναλωτές θα εξαρτηθούν από τον τρόπο που θα οργανωθεί η αναδιάρθρωση της παραγωγής – αν δηλαδή αξιοποιηθούν οι εγχώριοι πόροι ώστε γρήγορα να καλύψουν τα κενά που θα δημιουργήσει η αδυναμία αγοράς εισαγόμενων αγαθών. Αν, για παράδειγμα, καταστεί δυνατό να φτιάχνονται στην Ελλάδα τηλεοράσεις αντίστοιχες των εισαγόμενων και σε προσιτή για τους ντόπιους τιμή, τότε τελικά οι καταναλωτές δεν θα είναι χαμένοι και η οικονομία θα έχει ωφεληθεί.

    Διαγραφή χρεών

    Η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών θα αδυνατεί να αποπληρώσει τα δάνεια που έχει λάβει από τις τράπεζες, κυρίως αν οι οφειλές παραμένουν σε ευρώ. Έχοντας κρατικοποιήσει τις τράπεζες η κυβέρνηση πιθανότατα θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε διαγραφή των χρεών αυτών (στεγαστικά, καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια).

    Για να επιβιώσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα πρέπει πιθανότατα να διαγραφούν και τα δικά τους κέρδη. Επιχειρήσεις μεσαίου και μεγάλου μεγέθους θα μπορούσαν να τύχουν διαφορετικής αντιμετώπισης, καθώς προκύπτει η ευκαιρία το Δημόσιο να αποκτήσει τον έλεγχο των μέσων παραγωγής.

    Καύσιμα και φάρμακα

    Η κυβέρνηση θα έχει, επίσης, απόλυτη ανάγκη τα ευρώ που μπορεί να κατέχει, καθώς με αυτά θα διασφαλίζεται ο εφοδιασμός της οικονομίας σε αγαθά πρώτης ανάγκης: καύσιμα, φάρμακα και τρόφιμα. Δεδομένου του ελλείμματος στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, θα πρέπει να υπάρξουν ειδικές συμφωνίες αγοράς καυσίμων. Για τα δε φάρμακα, το σύστημα υγείας δύσκολα θα κληθεί είτε να συνεχίσει να προμηθεύεται με εξωφρενικές τιμές από το διεθνές καρτέλ των φαρμακευτικών, είτε να εξοικονομήσει πολύτιμα ευρώ στρεφόμενο σε εναλλακτικούς προμηθευτές (π.χ. την Κούβα) και σε εθνική παραγωγή φαρμάκων. Έτσι όμως, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να παραβιάσει τους διεθνείς νόμους προστασίας «πατέντας», οπότε, και πάλι εκ των πραγμάτων, θα προκύψει θέμα αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών προστασίας «πνευματικής ιδιοκτησίας».

    Εκ των πραγμάτων: ένα εναλλακτικό οικονομικό μοντέλο

    Περισσότερο πολύπλοκο είναι το σκέλος της προσπάθειας που θα κληθεί να καταβάλει η κυβέρνηση για την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς, αρχικά με τρόφιμα και στη συνέχεια με όλα τα αγαθά.

    Θα έχει στη διάθεσή της χιλιάδες ακίνητα και επιχειρήσεις (μέσω των κατασχέσεων) ενώ θα υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι. Θα μπορεί, επομένως, κι αυτό θα είναι και το βασικό, το κρίσιμο καθήκον της, να οργανώσει από την αρχή την παραγωγή, θέτοντας ως πρώτο στόχο την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς με τρόφιμα.

    Το σύστημα οικονομίας που θα δημιουργήσει θα προσφέρει τα αγαθά πρώτης ανάγκης έναντι δραχμών και έτσι θα γεννήσει την ζήτηση για το νέο νόμισμα. Προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί η οικονομία θα προκύψει εκ των πραγμάτων η ανάγκη μετασχηματισμού της προς μια κατεύθυνση που τον κυρίαρχο λόγο θα έχει η κοινωνία και όχι η αγορά.


    Η πρόταση για άρνηση αποπληρωμής του χρέους, ή ακόμα και απλά η καταγγελία του μνημονίου και η άρνηση εφαρμογής των πολιτικών που απαιτεί η τρόικα και οι «αγορές», κατά συνέπεια, δεν μπορεί να κατατίθεται αυτοτελώς. Συνεπάγεται μια σειρά πολιτικών επιλογών μεγάλου βεληνεκούς όπως:

    – κρατικοποίηση τραπεζικού συστήματος και μεγάλων επιχειρήσεων,

    – αναστολή ισχύος άρθρων της Ευρωσυνθήκης και άλλων σημαντικών διεθνών Συνθηκών,

    – παράλληλη (ή και αποκλειστική) κυκλοφορία εθνικού νομίσματος,

    – διαγραφή χρέους νοικοκυριών και μικρομεσαίων,

    – κοινωνικό μετασχηματισμό της οικονομίας.

    Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις η αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας της κοινωνίας είτε δεν θα υπάρξει ποτέ, είτε θα γίνει με απείρως μεγαλύτερο κόστος για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Θα υπάρχει, για παράδειγμα, έλλειψη καυσίμων, θα δημιουργηθεί μαύρη αγορά σε είδη πρώτης ανάγκης, θα πολλαπλασιαστούν οι ελλείψεις φαρμάκων κλπ.

    Τι θα σημαίνει η σύγκρουση με ΕΕ και αγορές

    Είναι σημαντικό να γίνει σαφές στην κοινωνία ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς που προτείνουν τις παραπάνω πολιτικές επιλογές, δεν το πράττουν από… αρτηριοσκλήρωση. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι επί δεκαετίες η Αριστερά κατέθετε (τουλάχιστον στα… λόγια) προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Σε αυτά τα «μέτωπα» ήταν περισσότερο έντονες οι αντιφάσεις του συστήματος και άρα εκεί καταθέτονταν οι περισσότερες απαντήσεις-προτάσεις.

    Σήμερα, όμως, όλα αυτά δεν προτείνονται απλά από κεκτημένη ταχύτητα αλλά επειδή συνθέτουν τη μόνη ρεαλιστική πορεία εξόδου από το αδιέξοδο όπου οδηγήθηκε η Ελληνική οικονομία.

    Ακόμα επομένως και αν υιοθετηθεί η στάση της παραμονής στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, οι παραπάνω πολιτικές επιλογές θα απαιτηθεί να γίνουν, από τη στιγμή που κάποιος είναι αποφασισμένος να συγκρουστεί με τα Μνημόνια και τις πολιτικές της Τρόικας. Όσο μάλιστα πιο ξεκάθαρο είναι εκ των προτέρων ότι αυτός είναι ο μοναδικός εναλλακτικός δρόμος, τόσο ισχυρότερη θα γίνεται η διεθνής διαπραγματευτική θέση «της χώρας». Το θέμα της «διαπραγματευτικής ισχύος» υπάρχει κάτω από όλες τις συνθήκες και περιστάσεις – είτε με κυβέρνηση των καπιταλιστών είτε με μια κυβέρνηση της αριστεράς και κάτω από εργατική και λαϊκή εξουσία. Γιατί προφανώς, για να έχει νόημα η επιλογή της παραμονής στην Ευρωζώνη, στόχος θα πρέπει να είναι η ενίσχυση του κινήματος αλληλεγγύης στον υπόλοιπο κόσμο και της κοινής και συντονισμένης πάλης με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στην Ευρώπη, ειδικά αυτούς που δέχονται αντίστοιχες επιθέσεις μ’ αυτές των Ελλήνων εργαζομένων.

    Ισοζύγια δύναμης, μέσα και έξω

    Η όποια φιλολαϊκή, ή εργατική, ή αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα θα ξεκινά από μια εξαιρετικά δεινή διαπραγματευτική θέση, έχοντας απέναντί της κυβερνήσεις και αγορές.

    Ελπίδα της θα είναι ότι η κοινή γνώμη στον υπόλοιπο κόσμο θα κινητοποιηθεί υπέρ του αγώνα του ελληνικού λαού, πιέζοντας τις κυβερνήσεις. Ακόμα, ελπίδα της θα είναι οι αγώνες του ελληνικού κινήματος να λειτουργήσουν σαν καταλύτης για αντίστοιχους αγώνες στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην προοπτική της πάλης για μια σοσιαλιστική Ευρώπη αντί της σημερινής ΕΕ του κεφαλαίου και των πολυεθνικών.

    Οι συνθήκες που θα επικρατούν στην Ελλάδα θα καθορίζουν την αντοχή της όποιας αριστερής κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις. Αν τα ράφια είναι άδεια, αν αναπτυχθεί μαύρη αγορά, αν υπάρχουν ελλείψεις βασικών φαρμάκων, αν δεν επαρκεί το ρεύμα, κλπ, η όποια Ελληνική κυβέρνηση θα βρίσκεται σε εξαιρετικά αδύναμη θέση – θα κινδυνεύει να πέσει ή να οδηγηθεί σε οδυνηρούς συμβιβασμούς. Αν από την άλλη έχει ένα αξιόπιστο εναλλακτικό πλάνο στο τραπέζι, η διαπραγματευτική της θέση ενισχύεται. (Με μια είναι η ίδια λογική με το περίφημο «πιστόλι στο τραπέζι» του κ. Παπακωνσταντίνου. Το ζητούμενο είναι αυτή τη φορά το «πιστόλι» να είναι γεμάτο – να υπάρχει δηλαδή μια καλά οργανωμένη εναλλακτική πρόταση).

    Η απόλυτη αναγκαιότητα του εναλλακτικού σοσιαλιστικού οικονομικού μοντέλου

    Οποιοσδήποτε συμφωνεί με τη διαγραφή χρέους (ακόμα και αν κατά τα άλλα πιστεύει, λ.χ. ότι για να ξεπεραστεί η κρίση αρκεί η έκδοση Ευρωομολόγων) είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει στη διατύπωση μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης.

    Και εφόσον επιθυμεί η πρόταση αυτή να είναι η ευνοϊκότερη για την Ελληνική κοινωνία, υποχρεωτικά θα οδηγηθεί στην κατεύθυνση των παραπάνω πολιτικών επιλογών.

    Το θέμα, έτσι, ενός προγράμματος ανατροπής της εξουσίας των τραπεζιτών και του μεγάλου κεφαλαίου δεν αποτελεί –ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες– προνόμιο κάποιων «αδιόρθωτων» ή «ρομαντικών» επαναστατών.

    Αποτελεί το μοναδικό τρόπο να αντιμετωπιστεί η επιθετικότητα της Τρόικας και των «αγορών», οι οποίες επιβάλλουν τις πολιτικές τους με ένα εκβιαστικό δίλημμα: ή κάνετε αυτό που απαιτούμε ή σας κόβουμε τη χρηματοδότηση και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναγκάζεστε να επιστρέψετε στη δραχμή. Αυτό το εναλλακτικό πρόγραμμα είναι, στην ουσία, το ζητούμενο απ’ την Αριστερά που θέλει ανατροπή των σημερινών πολιτικών. Ακόμα και αν δηλώνει πως δεν θέλει ανατροπή του συστήματος είναι υποχρεωμένη να κινηθεί προς την κατεύθυνση που περιγράφουμε πιο πάνω διαφορετικά θα μετατραπεί σε υποχείριο της ΕΕ και του ΔΝΤ.

    Και, παρόμοια, είναι το ζητούμενο από την αριστερά που μιλά για έξοδο από το € και την ΕΕ, χωρίς να κατανοεί πλήρως ότι αυτά από μόνα τους δεν προσφέρουν καμία λύση στα πρωτόγνωρα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός.

    Η μοναδική προοπτική για καλύτερες μέρες είναι έτσι η πάλη για την ανατροπή του σημερινού, καπιταλιστικού συστήματος, όχι αφηρημένα, σε κάποιο μακρινό κι αόριστο μέλλον, αλλά ξεκινώντας από το σήμερα.

    Και πάνω σ’ αυτή τη βάση η Αριστερά των διάφορων αποχρώσεων οφείλει να συνεργαστεί αν θέλει να συμβάλει στην έξοδο της κοινωνίας από τη βαρβαρότητα των τροϊκανών πολιτικών. Σε αντίθετη περίπτωση θα είναι δυστυχώς συνυπεύθυνη.


    * Ο σύντροφος Χάρης Σαββίδης είναι διδάκτωρ Οικονομικών, επικεφαλής του διεθνούς οικονομικού ρεπορτάζ στην εφημερίδα Ημερησία και συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των δημοσιογράφων στην Ημερησία.

  6. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:


    Δύο άρθρα άλλων που αμφισβητούν την είδηση όπως αυτή γράφτηκε τις τελευταίες ημέρες:
    Ρεπoύση και «προσβολή» του Ποντιακού ελληνισμού: Πώς κατασκευάστηκε η είδηση.

    Ένα tweet γνωστού τηλεοπτικού δημοσιογράφου ήταν αρκετό να ξεκινήσει μια εθνικιστική έκρηξη στα social media εναντίον της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ Μαρίας Ρεπούση, που έλαβε αργότερα παραληρηματικό χαρακτήρα από ακροδεξιά μπλογκς, προεξάρχοντος του «Στόχου» και ιστολογίων προσκείμενα στη Χρυσή Αυγή.

    Πιο συγκεκριμένα, πολλές αναρτήσεις στα social media ανέφεραν ότι η νεοεκλεγείσα βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση αποχώρησε από την Αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής, όταν ο Βύρων Πολύδωρας ζήτησε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων. Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις όταν ο γνωστός δημοσιογράφος του ΑΝΤ1 Δημήτρης Κοτταρίδης, έγραψε στο twitter του ειρωνευόμενος την κ. Ρεπούση ότι μάλλον θα θυμήθηκε πως είχε κάποια δουλειά την ώρα που η Βουλή τηρούσε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των Ποντίων.

    Τι ακριβώς είχε συμβεί; Ο δημοσιογράφος του ΑΝΤ1 παρατήρησε ότι κατά την διάρκεια της τήρησης ενός λεπτού σιγής στη μνήμη του Ποντιακού ελληνισμού η κ. Ρεπούση δεν βρισκόταν στη αίθουσα (όπως και δεκάδες άλλοι συνάδελφοι της). Θεώρησε λοιπόν χρήσιμο να το αναδείξει με ειρωνικό τρόπο. Η «είδηση» πήρε τον… γνωστό δρόμο της παραπληροφόρησης στα ακροδεξιά μπλογκς που εμπλούτισαν την πληροφορία γράφοντας ότι «η Ρεπούση αποχώρησε ακριβώς την στιγμή που άκουσε τον πρόεδρο της βουλής να αναφέρεται στη τέλεση ενός λεπτού σιγής για τα θύματα του Ποντιακού ελληνισμού»!

    Χτες, η Μαρία Ρεπούση με ανακοίνωσή της απάντησε αναφέροντας ότι «ο σεβασμός μου στη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού είναι δεδομένος και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον αμφισβητεί» .

    Ανακοίνωση εξέδωσε η ΔΗΜΑΡ στην οποία τονίζεται ότι τονίζει «σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ τίμησε με «ενός λεπτού σιγή» τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού. Η απουσία κάποιων από τους βουλευτές της οφείλεται σε καθαρά πρακτικούς λόγους».


    Ποιά Ρεπούση; Ο Μιχαλολιάκος και ο Σαμαράς που ήταν;

    Μόνο ο Σαμαράς και ο Μιχαλολιάκος λείπουν; Πού είναι ο Παπανδρέου, γιατί σχεδόν τα μισά έδρανα του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν άδεια; Ούτε είδαμε να κατακρίνονται με τόση αγριότητα οι απουσίες της Παπαρήγα, του Τσίπρα και ενδεχομένως του Κουβέλη. Όπως συνολικά και των υπολοίπων βουλευτών.

    Οι ευαισθησίες είναι δεδομένες αλλά δεν είναι δεδομένο ούτε κι ούτε θα έπρεπε να είναι ανεκτό αυτό το διαδικτυακό λυντσάρισμα. Και θα έπρεπε επίσης ένας από τους μπροστάρηδες του “αγώνα”, ο Χάρρυ Κλυνν, να είχε βάλει πρώτα܊τω το μυαλό του να βρει την αλήθεια παρά να σέρνεται πίσω από ακροδεξιά παραληρήματα αν δεν τον υπαγορεύουν κιόλας.

  7. Ο/Η ecofan λέει:

    rakis,καταρχήν καλησπέρα!
    Εσύ πιστεύεις ότι ο Βαρουφάκης λέει πράγματι μπαρούφες;;;
    Ότι γραφει εδώ και δυο χρονια στο protagon πάντως επαληθεύεται.

    Ωραίο blog by the way.

    • Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

      Ευχαριστώ. Όσο για τον Βαρουφάκη δεν τον παρακολουθώ συνέχεια. Λίγο στην αρχή. Είναι υπέρμαχος της δραχμής; Εγώ πάντως κρίνω πως αυτό που διανύουμε τώρα δεν είναι τίποτα μπροστά στη δρχ.

  8. Ο/Η ecofan λέει:

    Ο Βαρουφάκης δεν είναι υπέρμαχος της δραχμής,καμια σχέση.
    Για την ακρίβεια ήταν αντίθετος στην ένταξη στην Ευρωζώνη την δεκαετία του ’90.
    Τώρα όμως πιστεύει ότι έχουμε παγιδευτεί και η λύση καλώς η κακώς μπορεί να έρθει μονο μέσα από την Ευρώπη.Πιστεύει δηλαδή κακώς μπήκαμε αλλα η μοίρα μας πλέον είναι αλληλένδετη με το ευρώ.
    Κατά την γνώμη του η μονη ελπίδα είναι είτε η χρεωκοπία είτε η στάση πληρωμών μέσα στο ευρώ πάντα.Το μονο διαπραγματευτικό μας χαρτί.

  9. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Πες ότι η Ελλάδα βαράει κανόνι. Το έλλειμμα είναι 10 δισ. Δηλ. θα βαρέσει κανόνι και η Ευρώπη θα συνεχίσει να δανείζει από το φόβο του ντόμινο; αυτό μου φαίνεται ότι λέει ο Β. Το βλέπω λίγο σουρεάλ το σενάριο.

    • Ο/Η ecofan λέει:

      Το πρωτογενές μας έλλειμμα αυτή την στιγμή είναι 1,5dis.
      Τα υπόλοιπα προέρχονται από τους τόκους και τα χρεολύσια.Όλα τα λεφτά που παίρνουμε πάνε για εξυπηρέτηση παλαιοτερων δανειων.

      Γίαυτό ο Τσίπρας(ο οποιος συναντήθηκε πολλές φορες με τον Βαρουφάκη) είπε ότι ο λαός πρέπει να κάνει υπομονή μέχρι να αποκτήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα ώστε να είμαστε σε θέση να κάνουμε στάση πληρωμών.Η αλήθεια είναι ότι και εμενα ο Τσίπρας δεν μου γεμίζει το μάτι και δεν τον πολυεμπιστευομαι.

      Τον Βαρουφάκη και τον Bιλιαρδο(του οποιου έχω ήδη δημοσιεύσει αρκετά link για τα άρθρα του αν το έχεις προσέξει)που αποτελούν τα think tank του αντιμνιμονιακου στρατοπέδου τους εμπιστεύομαι με κλειστά τα ματια.

      Το πρόβλημα για την Merkel δεν είναι το χρέος της Ελλάδας.Ο Βαρουφάκης το παραδέχεται αυτό.Το πρόβλημα είναι ότι διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σημαίνει ολικός επανασχεδιασμός της δομής της Ευρωζώνης.Διαφορετικά Ισπανία,Ιταλία,Ιρλανδία,Πορτογαλία απαιτούν τα ίδια.Η ΕΚΤ δεν έχει τα απαιτούμενα κεφαλαια να καλύψει τις ανάγκες όλων.Είναι απαραίτητο λοιπόν ένα Ευρωπαϊκό Νew Deal καθώς και η πραγματική πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης.Και άντε να πείσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες τους λαούς τους για κάτι τέτοιο την στιγμή που κυριαρχούν οι εθνικιστικές-συντηρητικές τάσεις παντού.

      Αν εμείς πάντως δεν θέλουμε να δούμε την Ελλάδα ένα πλήρες ιδιωτικοποιημένο κράτος η μάλλον να το πω καλύτερα μια νεοφιλελεύθερη μπανανιά οφείλουμε να τραβήξουμε την σκανδάλη.Και ότι βρέξει ας κατεβάσει.
      Αυτό πιστεύω εγώ τουλάχιστον.

  10. Ο/Η ecofan λέει:

    Κάτι που ξέχασα.Αναρωτήθηκες γιατί βγαίνουν Σόιμπλε,Merkel εκβιάζοντας και απειλώντας όπως έχω γράψει και στο filosofia;

    Τι τους τρομάζει;;

    Κανε μια ερευνα στο διαδίκτυο να δεις τις δηλώσεις Lagard,Νταλάρα,Γιούνκερ,Πρόντι τι θα σήμαινε μια ενδεχομενη έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

  11. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Το 1,5 δις πώς βγαίνει;
    το τελευταίο που βρήκα τώρα εγώ είναι οι πίνακες εδώ που όπως το βλέπω , όντως είναι πεσμένο, περίπου κοντά στο 4 :

    Αλλά το θέμα δεν είναι η αυθεντία των 2Β (Βαρουφάκη-Βιλιάρδου).
    Το θέμα είναι ότι το 15% του δανεισμού το χρειάζεται το κράτος(στο ίδιο το άρθρο του lolgreece) για τις βασικές του ανάγκες, επομένως, το επίδικο που προκύπτει είναι ότι δε γίνεται χωρίς δάνειο, και ότι η μπανανία θα εξεφραζόταν στα φόρτε της με το να βαρέσει κανόνι τώρα η Ελλάδα.

  12. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Συμφωνώ γι΄αυτό και καθίσταται σημαντικό να τονιστεί ότι το 15% του δανείου είναι για πρωτογενείς δαπάνες. Αυτό πώς θα καλυφθεί με ένα κανόνι;
    Ο Βαρουφάκης στο Βήμα που είδα τώρα, «Προτείνει να καταρτιστεί ένα σχέδιο το οποίο θα εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη-μέλη και μέχρι τότε η Ελλάδα ούτε να δανείζεται, ούτε να αποπληρώνει προσωρινά το χρέος της. «Προτείνω η Ελλάδα να εκβιάσει την Ευρώπη; Οχι βέβαια. Από πότε αποτελεί εκβιασμό το να πούμε την αλήθεια και να αρνηθούμε να αναλάβουμε δάνεια τα οποία δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε;» αναρωτιέται.»
    Και έτσι να γίνει πώς θα καλυφθούν οι πρωτογενείς δαπάνες;

  13. Ο/Η ecofan λέει:

    Μα rakis,γίαυτό σου είπα ότι πρέπει να περιμένουμε μέχρι να αποκτήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα.
    Ένα μέρος του δανείου πάει όντως στην κάλυψη του πρωτογενούς ελλείμματος.Αλλα μετά από τόσες θυσίες δεν νομίζω ότι θα ήταν τόσο ανυπόφορο να καλύψουμε περίπου 1,5 η 2 δισεκατομμύρια ευρώ.

    Όσο για την δήλωση Βαρουφάκη απλά λέει ότι στους Ευρωπαίους πρέπει να πάμε ευγενικοί μεν αλλα αποφασισμένοι και ειλικρινείς και όχι ψευτοτσαμπουκάδες.Δηλαδή να μην πάμε και να πούμε «αν δεν μας σώσετε σας παίρνουμε μαζί μας» γιατί έτσι θα φανούμε προκλητικοί και εκβιαστές αλλα «λυπόμαστε εμείς δεν θέλουμε αλλα δάνεια γιατί δεν μπορούμε να ξεχρεώσουμε και κάνουμε στάση πληρωμών.»

  14. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Δηλ. η πρόταση είναι κι άλλοι φόροι. Δε βλέπω κάτι πρωτότυπο σε αυτό.
    Και η θέση του Β. στην ουσία είναι στάση πληρωμών μέσα στο ευρώ αλλά με αλλαγή λεξιλογίου.
    Αυτό πόσο ειλικρινές θα το θεωρήσουν οι Ευρωπαίοι ή αυτός είναι ο ορισμός της αλήθειας κατά Β.;

  15. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    To παρακάτω σχόλιο από LLS:
    «Παραθέτω γεγονότα
    1.-Ο συριζα συγκαλεί λαικές συνελεύσεις όπου παίρνουν τον χαρακτήρα ενοριακων συνάξεων, και στις οποίες λογοδοτεί.Πλειοψηφουν συντηρητικοι πολιτες.Ο Συριζα αναγκαστικά θέλει να λογοδοτήσει σε αυτό το σωμα και οχι στις οργανώσεις του.Γιατί; Γιατί μονο έτσι μπορεί να λυάνει την πολιτική του λόγω «καμένης γης»
    2.-Η ασάφεια «μονομερής-απαγκιστρωση-αμεσα- έμεσα κλπ» για το μνημόνιο είναι για να διευκολυνθει η ρεαλιστική στροφή
    3.-Το SPD το οποιο επιδιώκει να δει ο Τσιπρας είναι ο ιδρυτης της Γερμανικής εσωτερικης υποτίμησης των μισθων.
    4.-Δεν υπάρχει αριστερή κυβέρνηση εκλεγμένη σε συνθήκες μαζικής δημοκρατίας που να μην έχει κάνει ρεαλιστικες επιλογες.Η λατινικη αμερικη κυβερνιεται από τους ανταρτες του 80.Είδες τιποτα εξωφρενικους κρατισμους;
    5.-Ο Αντρέας το 81 ήταν ΕΟΚ και Νατο το ιδιο συνδικάτο .Η ταχυτητα της αλλαγης ήταν αστρονομικής κλιμακας
    6.-Η Κατσέλη δεν ειναι τυχαίο προσωπο.Ψηφισε μνημονιο και ξερει τον ΟΟΣΑ απ’ εξω και ανακατοτά.Προσφέρει την απολυτη συμβολικη μετατωπιση
    Αν ο Συριζα ανέβει σε κυβερνηση και εφαρμοσει το 1/3 απο όσα αφηνει να εννοηθεί, δεν εχει ζωη ουτε 40 μερες.Ειναι φανερο αναζητά εναγωνιως αλλοθι για να απαλύνει την γραμμή του.
    Σε κυβερνηση Συριζα ,τα υπουργεία αιχμης θα είναι Δημαρ,Οικολογων,Κατσελη.»

    Τι λες γι’ αυτό;

    • Ο/Η ecofan λέει:

      Είναι αλήθεια ότι το πρόγραμμα του έχει τεράστιες ελλείψεις και λάθη.Και εγώ έχω δει το πρόγραμμα τους.Είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι συνιστώσες και οι φράξιες.Aριστεροχαρουμενες καταστάσεις.

      Σιγά σιγά βεβαια προσγειώνονται στην πραγματικότητα και βλέπουν τα πράγματα πιο ρεαλιστικά.Ας ελπίσουμε ότι θα στελεχώσουν το κόμμα τους με ικανά άτομα μέχρι τις εκλογές η τουλάχιστον λίγο μετά από αυτές.Δεν ελπίζω στον Σύριζα να αλλάξει την χωρα,ελπίζω σε αυτόν να πει το ηρωικό όχι που είναι απαραίτητο πλέον.

      Όπως ελπίζω ότι και αυτοί η καλοπροαίρετη κριτική που δέχεται από το διαδίκτυο να φτάνει στα αυτιά της Κουμουνδούρου.

  16. Ο/Η ecofan λέει:

    Μια λύση απόκτησης πρωτογενούς πλεονάσματος θα ήταν τα εθνικά ομόλογα(εσωτερικός δανεισμός),συμπίεση των υψηλών μισθών και συντάξεων του δημοσιου,καταπολέμηση διαφθοράς και φοροδιαφυγής.Αν η Ελλάδα δημιουργήσει έναν αποτελεσματικό φοροεισπρακτικό μηχανισμό πιστεύω ότι θα κατορθώσει η αποκτήσει ένα πρωτογενές πλεόνασμα.Η φοροδιαφυγή ανέρχεται στην Ελλάδα σε 30 δις ευρώ ετησίως.

    Πόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν Φ.Π.Α;;;Ακόμα και η καταπολέμηση της διαφθοράς(που κυμαίνεται στο 8% του ΑΕΠ ετησίως) μπορεί να αποφέρει τα απαραίτητα έσοδα.Τώρα θα με ρωτήσεις μπορούν να γίνουν αυτά αστραπιαία;;Σίγουρα όχι.Αλλα τα απαιτούμενα 2 δισεκατομμύρια μπορούν να καλυφθούν γρήγορα με μια ικανή και αδιάφθορη κυβέρνηση.Και εγώ έχω τις επιφυλάξεις μου αν αυτή η κυβέρνηση μπορεί να είναι ο Σύριζα αλλα αυτή την στιγμή δεν βλέπω τίποτα καλύτερο.

    Επειδή με ρωτάς ξανά για την δήλωση Βαρουφάκη.Δεν είμαι μέσα στο μυαλό του για να καταλάβω πως σκέφτεται.Όμως όπως είχε γράψει και ο Γιανναράς «ο μειονεκτικός ερεθίζει τους σαδιστές».Οι δυτικοί δυστυχώς η ευτυχώς το μονο που καταλαβαίνουν είναι η γλώσσα ισχύος.Απλά αυτή πρέπει να μιλιέται σωστά,όχι με φανφαρονισμούς η μεγαλοστομίες.Εκφράζεσαι με αξιοπρέπεια και λες «εγώ θα κάνω αυτό προκειμενου να επιβιώσω» και ρίχνεις το μπαλάκι σε αυτούς,ούτε απειλείς ούτε φοβερίζεις.Συγχρόνως όμως δεν είσαι yes man.

    • Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

      Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτά τα επέβαλε το 1ο μνημόνιο και το λάθος του ΓΑΠ ή του ΠΑΣΟΚ ήταν ότι δεν τόλμησε να προβεί σε μεταρρυθμίσεις. Ότι δηλ. προτίμησε τους φόρους παρά να τα βάλει με τους δικούς του πελάτες. Και η συνδρομή της Ευρώπης στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, των πελατειακών σχέσεων κτλ είναι πιο ρεαλιστική από μία ελληνική κυβέρνηση.

  17. Ο/Η ecofan λέει:

    Ένας από τους αξιόλογους υποψηφιους του Σύριζα είναι ο Τετράδης.Ενδεχομένως να τον γνωρίζεις.Είναι αυτός που έγραφε τον «καιρό» στην Ελευθεροτυπία.Από τα πιο προσγειωμένα άτομα.Ελπίζω να επικρατήσουν φωνές σαν την δικη του.http://o-kairos.blogspot.com


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s