Πώς να κερδίσεις τη μάχη για την ελευθερία

Πολλά πράγματα ξεχνιούνται αν σταματά να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε αυτά. Γι’ αυτό και θα υπενθυμίσω μια σειρά από θέματα που αξίζει να τονιστούν. Η παρέμβαση μιας χώρας για έναν απελευθερωτικό αγώνα μπορεί να γίνεται από προσωπικά συμφέροντα οικονομικά ,πολιτικά κτό. Επομένως, ο αγώνας για την αυτονομία ενός λαού μπορεί να αποτύχει με την αποδοχή εξωτερικής βοήθειας, ακριβώς γιατί η άλλη χώρα θα ζητήσει οικονομικό, πολιτικό ή κοινωνικό έλεγχο. Η έμφαση πρέπει να δοθεί στο ότι μία δικτατορία στηρίζεται πρωτίστως στις εσωτερικές της αντιφάσεις και έτσι θα πρέπει να βρεθούν τα εσωτερικά κενά της εξουσίας της.

Για αυτό μην στηρίζεσαι στην κυβέρνηση ή στις κυβερνήσεις. Στηρίξου στον εαυτό σου, το διπλανό σου, και ενδυνάμωσέ όσους νιώθουν αδύναμοι χωρίς αυτοπεποίθηση. Οργανωθείτε και δράστε μαζί.

Οι διαπραγματεύσεις, όταν προτείνονται, 99% γίνεται για κακό παρόλο που δείχνει ελκυστικό, γιατί κρύβεται η σχέση εξουσίας που διαμορφώνει την διαπραγμάτευση. Δεν υπάρχει ισότητα στις δύο πλευρές. Επίσης, θα αποτελέσει μία αφορμή για τη νομιμοποίηση και τη διαιώνιση της κυρίαρχης εξουσίας.

Ακριβώς, οι πηγές της εξουσίας ανάγονται στην αίσθηση της νομιμότητάς της και της πεποίθησης ότι πρέπει να υπακούει κανείς σε αυτήν. Στον αριθμό των ατόμων που τη στηρίζουν. Στη γνώση, ιδεολογία, ψυχολογία, υλικές δυνάμεις που τη στηρίζουν, στις απειλές και τις τιμωρίες.

Αδυναμίες μιας δικτατορίας μπορούν να εντοπιστούν στα κενά της ιδεολογίας που αναπαράγει, στην άρνηση συνεργασίας πληθυσμιακών ομάδων, στις εσωτερικές της συγκρούσεις και διαφωνίες, στην εχθρότητα που δημιουργείται από τον κόσμο στη συγκυρία, στην παγίωση των κοινωνικών αντιφάσεων, στα λάθη οργάνωσης και δράσης του ίδιου του καθεστώτος.

Η ανάγκη ύπαρξης στρατηγικού σχεδίου είναι κάτι που υποβαθμίζεται ύστερα από τη μεταμοντέρνα λαίλαπα. Δεν μπορεί να γίνει κάτι μακροπρόθεσμο μόνο από πάθος, πίστη, αίσθημα, διαίσθηση. Οι τακτικές και οι μέθοδοι οφείλουν να είναι σύμφωνες με μία στρατηγική. Πρέπει να υπολογιστούν  οι δυνάμεις και αδυναμίες και των δύο πλευρών, αν η παρέμβαση τρίτων είναι επιθυμητή, ποιοι παράγοντες διευκολύνουν την ελευθερία. Παράλληλα, χρειάζεται πειθαρχία, και εκπαίδευση χωρίς να υπάρχει απόλυτα σαφές πρότυπο δράσης. Ο φόβος και η έκπληξη πρέπει να λειτουργήσουν ως κίνητρα για δράση και όχι για πάγωμα στο πεδίο της δράσης. Ενημέρωση, γνώση για το τι μπορεί να συναντήσουν οι αγωνιστές, βοηθά  στην αντιμετώπιση του φόβου, όπως και το αίσθημα της αλληλεγγύης, ότι κάποιος δεν είναι μόνος. Η συμμετοχή προσώπων που δρουν εγωιστικά δεν έχουν γνώσεις και ενημέρωση και πιθανότατα θα καταστρέψουν το σχέδιο. Επίσης, ένας σχεδιασμός απαιτείται για την αναμονή προβοκατόρων. Μικροί στόχοι και η επιτυχία τους, θα ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του κόσμου ώστε να συνεχίσουν για τον μακροπρόθεσμο στόχο. Η αξιολόγηση της πορείας είναι απαραίτητη. Πρέπει να τονιστεί ότι μία δικτατορία στηρίζεται στις κοινωνικές δυνάμεις που εξουσιάζει.

Πάντως, για να αλλάξει μία συνήθεια πρέπει συνειδητά να αποφασιστεί ότι θα κοπεί. Και ο στόχος δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως «αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη ζωή» αλλά αναγκαίο είναι να είναι πιο συγκεκριμένος. Ο σχεδιασμός δεν πρέπει να παραβλέπει λεπτομέρειες από τη γεωγραφία του τόπου μέχρι και γνώση του πληθυσμού, αλλά και των εχθρών και συμμάχων του καθεστώτος, των τηλεπικοινωνιών κτλ.

Ηγέτες είναι αναπόφευκτο ότι θα υπάρξουν. Κάποιοι για παράδειγμα είναι πιο ικανοί στο σχεδιασμό από κάποιους άλλους. Ή εκδηλώνουν άλλα χαρακτηριστικά στη δράση από ό,τι οι άλλοι. Ένας ηγέτης πρέπει να λύνει προβλήματα, να εμπνέει εμπιστοσύνη.

Μέσα στα κενά της κοινωνίας που διακατέχεται από την κυρίαρχη ιδεολογία και εξουσία μπορεί να σχεδιαστεί μία παράλληλη κοινωνία που δεν υπόκειται στον έλεγχο του κράτους, όπως και ένα εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης στην περίπτωση που καταληφθεί η εξουσία.

Βιβλιογραφία: άρθρα από The Albert Einstein Institution

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Πολιτική δράση and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Πώς να κερδίσεις τη μάχη για την ελευθερία

  1. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    βλ. σελ. 25-29 από There Are Realistic Alternatives
    by Gene Sharp, free download, για στρατηγικό σχεδιασμό.

  2. Ο/Η eriugena λέει:

    Έλα φίλε..Συμφωνώ όπως ξέρεις, με την μη-μετα-νεωτερική σκέψη της στρατηγικής.
    Το θέμα αντιμετώπισης μιας πιθανής δικτατορίας, δεν είναι μάλιστα και τοσο γραφικό ενδεχόμενο, αν σκεφτεί κανείς πόσο γραφικά φαίνονταν άλλα στο άμεσο παρελθόν..

  3. Ο/Η heroicodesembarazo λέει:

    Πράγματι, μία λακανική κριτική θα έλεγε όσον αφορά τους μικρούς (αλλά και μεγάλους) στόχους ότι είναι παγιδευμένοι στο λόγο του κυρίου. Η άλλη πλευρά μιας τέτοιας κίνησης όμως είναι η αυτοπεποίθηση που μπορούν να προσφέρουν μικρές επιτυχίες. Επίσης, κάτι τέτοιο κατά τη γνώμη μου ξεφεύγει από παρόμοιες κριτικές με την έννοια ότι η επιθυμία δεν εξαντλείται ποτέ, είναι πέραν αντικειμένου και επομένως συνοδοιπόρος του λακανικού πραγματικού, χωρίς να είναι ανάγκη να παγιδεύεσαι στην επιθυμία του άλλου.
    Όπως και η πραγμάτωση μιας παράλληλης κοινωνίας σε απόσταση από το κράτος είναι εφικτή με την έννοια να δημιουργηθούν συνήθειες σε αντίθεση με αυτό που επιβάλλει ο κρατικός νόμος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s