Βιβλίο που προτείνω: The Case for Economic Democracy

http://ebookbrowse.com/ellerman-the-case-for-economic-democracy-2001-pdf-d21293009

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

6 Responses to Βιβλίο που προτείνω: The Case for Economic Democracy

  1. Ο/Η Oneirmos λέει:

    Είναι πολιτική πρόταση της ΟΟΟ?

  2. Ο/Η Δημήτρης. λέει:

    Α,αα! είναι καλό…
    απλά κουραστικό να διαβάζετε στα αγγλικά.

    Ενδεικτικά.
    »The command over the production process was taken aw a part of the bundle of capital ownership rights»

    Δημήτρης.

    Υ.γ: το ξέρεις ότι αυτά μένουν στην αφάνεια έτσι; -ας είναι καλά η κυρίαρχη αντιεξουσία…

  3. Ο/Η Δημήτρης. λέει:

    »The point is ΝΟΤ that the «ownership of the firm» should not exist; the point is that it does NOT exist.»

    Αυτό ακριβώς φωνάζω για την ανθρωπολογία του κέρδους σε φίλους που -ενώ τη μισούν- είναι πλήρως κατεχόμενοι (Στιρνερ) από την οικονομιστική καπιταλόφιλελεύθερη ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΤΑΤΗ μπουρδο(ιδεο)λογία.

    Το ζήτημα ΔΕΝ είναι πως η ανθρωπολογία του κέρδους ισχύει και -επειδή είναι κακή- δεν θα έπρεπε να ισχύει -και να έχουμε πειστεί πως »όλα γίνονται για το κέρδος». Το ζήτημα είναι πως ΔΕΝ ισχύει, είναι ένα παραμύθι.

    Αλλά αυτή η διαπίστωση προϋποθέτει στοιχειωδώς να μην είσαι ακραίος ηθικολόγος.

    Δημήτρης.

  4. Ο/Η Ονειρμός λέει:

    »Σχετικά με το συνεταιριστικό εργοστάσιο, ο Μαρξ («Κεφάλαιο», τ. 3ος, σελ. 555 – 556) αναφέρει τα εξής:
    «Τα εργοστάσια των συνεταιρισμών των ίδιων των εργατών είναι, μέσα στα πλαίσια της παλιάς μορφής, το πρώτο ρήγμα στην παλιά μορφή, παρ’ όλο που φυσικά παντού, στην πραγματική τους οργάνωση, αναπαράγουν και είναι υποχρεωμένα ν’ αναπαράγουν όλες τις ελλείψεις του υπάρχοντος συστήματος. Μέσα στα πλαίσιά τους όμως έχει αρθεί η αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία, αν και στην αρχή μόνο στη μορφή, γιατί οι εργάτες σαν συνεταιρισμός είναι οι ίδιοι ο κεφαλαιοκράτης του εαυτού τους, δηλαδή χρησιμοποιούν τα μέσα παραγωγής για την αξιοποίηση της δικής τους εργασίας. Τα εργοστάσια των συνεταιρισμών δείχνουν πως σε μια ορισμένη βαθμίδα ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών δυνάμεων και στις ανταποκρινόμενες σ’ αυτές κοινωνικές μορφές παραγωγής, αναπτύσσεται και διαμορφώνεται με φυσική αναγκαιότητα από τον έναν τρόπο παραγωγής ένας καινούριος τρόπος παραγωγής. Χωρίς το εργοστασιακό σύστημα, που ξεπηδάει από τον κεφαλαιοκρατικό τρόπο παραγωγής, δε θα μπορούσε να αναπτυχθεί το εργοστάσιο του συνεταιρισμού και, ακόμα λιγότερο, χωρίς το πιστωτικό σύστημα, καθώς αποτελεί την κύρια βάση για τη βαθμιαία μετατροπή των κεφαλαιοκρατικών ιδιωτικών επιχειρήσεων σε κεφαλαιοκρατικές μετοχικές εταιρείες, προσφέρει εξίσου τα μέσα για τη βαθμιαία επέκταση των επιχειρήσεων των συνεταιρισμών πάνω σε περισσότερο ή λιγότερο εθνική κλίμακα. Τις κεφαλαιοκρατικές μετοχικές επιχειρήσεις πρέπει να τις βλέπουμε εξίσου, όπως και τα εργοστάσια των συνεταιρισμών, σαν μεταβατικές μορφές από τον κεφαλαιοκρατικό τρόπο παραγωγής στο συνεταιριστικό τρόπο…»».

    Πηγή: http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=4712999&publDate=

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s