Αδολεσχία – Λεπτολογία

Στην αρχαία δημοκρατική Αθήνα ο κάθε πολίτης είχε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Μία προσεχτικότερη ματιά όμως διαπιστώνει ότι αυτός που τελικά εξέφραζε την άποψή του έπρεπε να είναι ήδη αποδεκτός από τους συμπολίτες του ως ηθικό άτομο και παράλληλα οι απόψεις του να μην ήταν εκτός από τις κυρίαρχες αντιλήψεις. (Περί ειρήνης 14)

Οι φιλόσοφοι κατηγορούνταν για αδολεσχία και λεπτολογία. ο Ισοκράτης κατά μία έννοια αποδεχόταν αυτήν την κατηγορία προτείνοτας ότι η φιλοσοφία ήταν αυτή που όφειλε να αλλάξει. Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα που πρότεινε ότι όταν η πόλη βρίσκει κενή περιεχομένου τη σκέψη κάποιου φιλοσόφου, τότε η πόλη έχει πρόβλημα. βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση και αυτή πρέπει να προσαρμοστεί στη φιλοσοφική σκέψη. Στον Παναθηναϊκό ο Ισοκράτης κατηγορεί την εκπαίδευση της εποχής του γιατί διδάσκει στους νέους άσχετα πράγματα με την πρακτική καθημερινότητα. Στην αντίδοση βέβαια αλλάζει άποψη υποστηρίζοντας ότι οι επιστήμες και η διασκαλία τους συνδράμουν στις πρακτικές ανάγκες της ζωής. Ο Ισοκράτης εναντιώνεται στους σοφιστές και στους λόγους τους.  Ο ίδιος θεωρεί ότι η δική του φιλοσοφία αφορά τους πιο ώριμους πολίτες της αθηναϊκής πολιτείας. Απορρίπτει το χαρακτηρισμό της αδολεσχίας, διατείνεται ότι σέβεται τις κυρίαρχες ηθικές αντιλήψεις της πόλης.

Αυτό που υποστηρίζει είναι ότι είναι αδύνατο να έχεις ακριβή γνώση σε πρακτικά ζητήματα. (Δισσοί λόγοι 8). Μία ακριβής επιστήμη είναι εφικτή μόνο σε άχρηστα πράγματα, ενώ στον τομέα της ανθρώπινης πρακτικής ζωής η ανθρώπινη δράση οφείλει να εκκινεί από πιθανές γνώμες, παραδεδομένες αρχές και πρότυπα συμπεριφοράς. Αναγνωρίζει τις κοινές εμπειρίες των πολιτών ως τις πιο πλούσιες και χρήσιμες από τις διδασκαλίες των σοφιστών.

Συνέπεια των παραπάνω η υπεράσπιση της γνώμης. Και η αποδεκτή γνώμη παρέχει την εύνοια με την έννοια της φήμης. Το να τιμάσαι , ευδοκιμείν, η δύναμη αυτής της εύνοιας είναι ικανή να αποτελέσει τη βάση για μία ορθή οργάνωση των πραγμάτων. Έτσι η προσωπική επιτυχία και η δικαιοσύνη συναντιούνται και δεν αλληλοαποκλείονται με το να αποκτάς φήμη νοιαζόμενος και για τον άλλο. Το ίδιο ισχύει και για την εξωτερική πολιτική της Αθήνας με τις άλλες πόλεις. Το αμοιβαίο καλό παρέχει την ομόνοια, αποφεύγοντας τον ιμπεριαλισμό(καημένε Ισοκράτη!).

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Φιλοσοφία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s