«Ωραίος καιρός σήμερα!»-από themotorcycleboy

αποσπάσματα:

»

-Σε αυτά τα πλαίσια, ο πρωθυπουργός αφ΄εαυτού του (άντε και με το περιβάλλον του) αποφάσισε να προκηρύξει δημοψήφισμα. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος θα αφορούσε την υπογραφή ή μη της πρόσφατης δανειακής σύμβασης και φυσικά θα καθόριζε την παραμονή (ή όχι) της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Οι αντιδράσεις του λαού επιτέλους έπιασαν τόπο! Δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση ζητούσαν (υπενθυμίζω) οιΑγανακτισμένοι πολίτεςτο Κίνημα Δεν Πληρώνω, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι πολλοί οι οποίοι μου διαφεύγουν. Εδώ λοιπόν αντικρίσαμε τον βασιλιά των παραδόξων – ένα παράδοξο τόσο παράδοξο που κάνει ακόμα και την ήττα του Αχιλλέα από τη χελώνα σε αγώνα δρόμου να μοιάζει με ανακοίνωση κυβερνητικού εκπροσώπου. Διότι όλοι όσοι ζητούσαν δημοψήφισμα, ασπάστηκαν πλήρως την άποψη των διεθνών τραπεζών, των αιμορουφηχτών δανειστών, των κατακτητικών κυβερνήσεων της Γερμανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, καθώς και της πλειοψηφίας των βουλευτών του Πασόκ και της ΝΔ (ξαναδιάβασε τον κατάλογο που μόλις παρέθεσα –σκέφτεσαι κάποιον καλύτερο προσδιορισμό για τον διάβολο;) και δήλωσαν εκνευρισμένοι οτι δεν θέλουν δημοψήφισμα! Η αιτιολόγηση της συγκεκριμένης δήλωσης ελάχιστα αλλάζει το γεγονός. Γιατί το να λες οτι «τώρα είναι αργά για δημοψήφισμα» όταν αυτό αφορά μια σύμβαση που θα σε δέσει για τα επόμενα 10 (τουλάχιστον) χρόνια είναι καθαρός κρετινισμός –για να μην πω τίποτα χειρότερο. Όπως το να λες οτι το δημοψήφισμα θα μας βγάλει από το ευρώ κι αυτό δεν το θέλεις, αλλά ταυτόχρονα να απαιτείς να μην πληρώσεις το «απεχθές χρέος» είναι τόσο ρεαλιστικό όσο το να πιστεύεις στην ύπαρξη του Άη Βασίλη. Ο πρωθυπουργός λοιπόν αναγκάστηκε να πάρει πίσω το δημοψήφισμα εφόσον οι βουλευτές του δήλωσαν οτι θα το καταψηφίσουν και οι αγορές ανάσαναν.
-Άκουσα στον μέγα πολιτικό αναλυτή Λάκη, την άποψη που κυκλοφορεί ευρέως, οτι δηλαδή το δημοψήφισμα ήταν ένα κόλπο για να κονομήσουν κάποιοι τρελά λεφτά στα διεθνή χρηματιστήρια. Στο κόλπο, προφανώς, συμμετείχε και ο πρωθυπουργός! Υπέροχη άποψη κι ευθέως δηλώνω οτι δεν διαθέτω τα μέσα ή τις γνώσεις για να τη διερευνήσω –όμως έχω μια απορία. Ας πούμε οτι έτσι έγινε –τι σάς νοιάζει εσάς ρε σύντροφοι; Τι σας νοιάζει αν ο μεγαλοεπενδυτής όμιλος Άρπαχτον-Μάδατον & σία έχασε λεφτά όσο ο αντίστοιχος όμιλος Λε Τσεπερί Κορπορέισον κονόμησε τα κέρατά του; Έχετε μετοχές σε κανέναν απ΄αυτούς τους ομίλους; Επειδή εγώ ούτε έχω, ούτε με νοιάζει και να σου πω κάτι ακόμα μιας και ήρθε η κουβέντα; Θεωρώ την απόκτηση μετοχών, από όσους ανήκουν στα μικροαστικά οικονομικά στρώματα της κοινωνίας, πράξη τρισμέγιστης ηλιθιότητας –εφάμιλλη, ας πούμε, του να προμηθεύεις με επιβραδυντικό λιπαντικό τον βιαστή σου για να σε πηδάει περισσότερη ώρα.
-Μετά από όλη αυτή την αναστάτωση ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε και δημιουργήθηκε εν μέσω (απ΄ότι φάνηκε) τρομακτικών πιέσεων μια κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο.
Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα.
Φτάσαμε στην εκπλήρωση της επιθυμίας πολλών φίλων και γνωστών μου: «να φύγει ο Παπανδρέου και μετά βλέπουμε». Τι βλέπουμε;
Κυβέρνηση συνεργασίας τριών κομμάτων με εξωκομματικό πρωθυπουργό και περιορισμένα απεριόριστη θητεία.
Κυβέρνηση συνεργασίας τριών κομμάτων: άρα θα πάρουν υπουργικές (ή υφυπουργικές) θέσεις και στελέχη του Λάος! Ζήτω η επανάσταση που έριξε τον δικτάτορα Παπανδρέου!
Εξωκομματικός πρωθυπουργός: άρα δεν θα έχει το παραμικρό πρόβλημα συνυπολογισμού του πολιτικού κόστους στα μέτρα που θα εφαρμόσει! Ζήτω τα κόμματα που βρήκανε τον τρόπο να περάσουν όλα τα παλούκια στον δικό μας κώλο χωρίς να κινδυνεύουν να χάσουν ψήφους!
Θητεία της κυβέρνησης: «μάνα μου όλα περνάνε και όλα έρχονται ξανά/ όμως τούτη η θητεία δεν τελειώνει πουθενά», Λάκης Χαλκιάς. Ζήτω στην μεταπολίτευση που νεκρανάστησε την κυβέρνηση των συνταγματαρχών αναπαράγοντας επακριβώς (μέχρι και για το θέμα της χρονικής διάρκειας) τα επιχειρήματά τους!
Εξηγούμαι επειδή παρεξηγούμαι:
Η κατάρα (ας το ονομάσουμε: σπουδές) τα ‘φερε έτσι ώστε να αποκτήσω άποψη για τον Λουκά Παπαδήμο. Μπορώ λοιπόν να ισχυριστώ (καθόσον διαθέτω την σχετική εμπειρία) οτι όποιος λέει πως ο Παπαδήμος πλαστογράφησε στοιχεία για να μπει η χώρα στην ΟΝΕ είναι, το λιγότερο, χαζοχαρούμενος.  Γιατί πάνω στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος (την οποία υπέγραφε ο, τότε διοικητής, Παπαδήμος) εγώ στήριξα τα συμπεράσματα της διπλωματικής μου τα οποία κατέληγαν στο οτι η Ελλάδα δεν έπιανε τις προϋποθέσεις για είσοδο στην ΟΝΕ ούτε με μπαζούκας! Η «πλαστογραφία» για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ είχε να κάνει με το μετέπειτα αποκαλυφθέν δάνειο της τότε κυβέρνησης Σημίτη (το οποίο είχαν εμφανίσει σαν «λευκή τρύπα») και κάτι λογιστικές τακτοποιήσεις στον υπολογισμό των εξόδων τις οποίες υλοποίησε το, τότε, Υπουργείο Οικονομίας. Όλα αυτά φυσικά εν γνώσειτης Ε.Ε., γι΄αυτό και τα εισαγωγικά παραπάνω στην «πλαστογραφία». Και ακόμα περισσότερο, αυτές οι μέθοδοι δεν ήταν πατέντα της Ελλάδας –τις εφάρμοσε και η Ιταλία (και η Ισπανία με την Πορτογαλία νομίζω). Όπως και να’χει η Τράπεζα της Ελλάδος με την είσοδό μας στην ΟΝΕ έχασε τον λόγο ύπαρξής της και την αυτοδυναμία της εξελισσόμενη σε υποκατάστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας –γεγονός το οποίο ίσως να δικαιολογεί την (τότε) τόσο αιχμηρή έκθεση Παπαδήμου.
Πάντως, μετά από αυτό ο Παπαδήμος έφυγε (ο Παπαδήμος πάει) αφήνοντας διάχυτη την εντύπωση οτι επρόκειτο περί ατόμου περιορισμένων ικανοτήτων (έτσι γράφανε οι εφημερίδες της εποχής). Και τείνω να μη διαφωνήσω σ΄αυτό, επειδή έχω την εξής άποψη: η μοναδική κατηγορία που είναι χειρότερη ακόμα κι από τους ειδικούς στο μάνατζμεντ (όσον αφορά τις κοινωνικές επιστήμες) είναι η κατηγορία των γιαλαντζί οικονομολόγων –όσων δηλαδή ξεκίνησαν από θετικές επιστήμες και κατέληξαν ειδικοί στα οικονομικά. Ο Παπαδήμος είναι τέτοια περίπτωση –θες άλλη μία; Νίκος Χριστοδουλάκης. Για να κάνω πιο οικουμενικό το παράδειγμα, αυτή η κατηγορία ειδικών πάσχει από τόση μεγάλη ξερολίαση όσο οι φυσικοί –μαθηματικοί που φιγουράρουν ως σούπερ ντούπερ προγραμματιστές.»
»

Αλλά η άποψή μου για τη λεγόμενη «τεχνοκρατική διαχείριση» των κοινών είναι αυτή ακριβώς –πρόκειται για κάθετη εφαρμογή των αρχών μάνατζμεντ οι οποίες έλκουν την καταγωγή τους από τις ρωμαϊκές γαλέρες. Γι΄αυτό άλλωστε, όταν κάποιοι λεβέντες, Αγανακτισμένοι, συζητούσαν την προοπτική ανάληψης της εξουσίας από «ειδικούς, σοφούς, αδέκαστους» θεωρούσα οτι απλώς ξερογλείφονται για την επερχόμενη επέλαση μιας δικτατορίας στα πρότυπα της αρχαίας τυραννίας. Ελπίζω να είναι κάπως ευχαριστημένοι τώρα που ο τύραννος θα έχει ονοματεπώνυμο!
Πρόσθεσε τώρα σ΄αυτού του είδους την αντιμετώπιση των κοινών, την καλόβολη διάθεση των κομμάτων να τα γαμήσουν όλα, ώστε να ξαναπροβάλλουν σαν σωτήρες στις επόμενες εκλογές…
Πρόσθεσε την πλειοψηφική διάθεση για διεξαγωγή εκλογών προκειμένου να μιλήσει ο λαός (που μέχρι τώρα απείχε)…
Πρόσθεσε την αυτιστική στάση της Αριστεράς η οποία ζητάει να επιτραπεί στον λαό να μιλήσει αλλά ήταν εναντίον του δημοψηφίσματος λες κι εκεί δεν θα μιλούσε ο λαός αλλά οι εξωγήινοι από το Δέλτα του Κενταύρου…
Πρόσθεσε την καθυστέρηση υλοποίησης των υπογεγραμμένων στις συμβάσεις η οποία λειτουργεί σαν ταξίμετρο αναφορικά με το πόσους έξτρα φόρους θα κληθούμε να πληρώσουμε.
Κι αφαίρεσε κάθε πιθανότητα συνειδητοποιημένης λαϊκής αντίδρασης.»
Advertisements
Gallery | This entry was posted in Επίκαιρα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s